Interieur van de kathedraal van Palermo

Het interieur is gevormd door de verbouwingen aan het einde van de 18de eeuw door Ferdinando Fuga.

De kathedraal is gebouwd als een klassieke basilica in de vorm van een Latijns kruis. De pijlers verbergen de kolommen die oorspronkelijk de bogen ondersteunden tussen het middenschip en de zijbeuken.

In het interieur staan enkele waardevolle standbeelden, zoals de marmeren Madonna met Kind door Francesco Laurana in 1469 en de Madonna della Scala door Antonello Gagini uit 1503 op het altaar in de nieuwe sacristie.

Rechts van het priesterkoor is de kapel van de heilige Rosalia. In een zilveren urn uit 1632 worden de relikwieën van de patroonheilige van Palermo bewaard. Andere zilveren urnen bewaren de relikwieën van de heilige Cristina en de heilige Ninfa.

De koningsgraven bevinden zich in een kapel in een zijbeuk.

De "schat van de kathedraal" wordt tentoongesteld in de kamers van de Sacristie van de Kanunniken. In 1638 wordt het standbeeld van Santa Rosalia van Bartolomeo Travaglia in de toegangskamer van de "Schatkamer" geplaatst.

Op de vloer, beginnend bij de kapel van San Francesco di Paola, begint de zonnewijzer die in 1801 werd gecreëerd door de Theatine-astronoom abt Giuseppe Piazzi, een van de acht bestaande op Sicilië.

In de crypte bevinden zich de sarcofagen van de aartsbisschoppen van Palermo, waarvan enkel hergebruikte Romeinse sarcofagen zijn. Het pronkstuk van de collectie is de kroon die werd gemaakt naar het model van de kroon van de Byzantijnse keizer

Willem Vandenameele