Chiesa di Sant' Antonio Abate Magno - Palermo

De kerk bestond al in 1220 toen de parochietitel van Sint Cataldo eraan werd overgedragen.

De kerk maakte deel uit van de wijk die bekend stond als Porta di mare of Patitelli, bewoond door klompenmakers. In de loop der eeuwen veranderde de Patitelli-wijk aanzienlijk van uiterlijk, totdat het niet meer herkenbaar was. De huidige kerk werd pas in de 16e eeuw gebouwd en na de aardbeving van 1823, die de kerk ernstig beschadigde, kreeg het gebouw een neogotische vorm.

Het verticale steunpunt van het architectonische organisme is de koepel, voltooid in 1536 en ondersteund door ogivale bogen op slanke zuilen.

De binnenruimte, met een "Grieks" plan op een vierkante basis, werd uitgebreid door de bouw van een tribune, waar het houten koor werd geïnstalleerd in 1709 en het hoogaltaar in 1789. Op de zijmuren hangen twee doeken van Gaspare Serenario, "Christus en de Overspelige" en "Christus en de Centurion", geschilderd in 1757. In het midden is 'St. Charles Borromeo' geschilderd door Giuseppe Salerno in de eerste decennia van de 17e eeuw.

Een transenna in gemengd marmer sluit de tribune af. In de linkerzijbeuk staat de doopvont, gebeeldhouwd in 1755 door Francesco Pennino naar een ontwerp van Ignazio Marabitti. In de linker apsis zijn enkele marmeren reliëfs, gebeeldhouwd door Antonello Gagini rond het midden van de 16e eeuw. In de rechter apsis hangt een 17e-eeuws schilderij, toegeschreven aan Giuseppe Salerno, van 'Sint Antonius Abt'.

De kerk bevat een aantal houten beelden, waaronder een 19e-eeuwse Madonna van Giuseppe Bagnasco, en waardevolle houten kruisbeelden. Aan de voet van de trap, in een reliekschrijn, staat de houten buste van de 'Ecce Homo' die in het begin van de 17e eeuw werd geschilderd door Friar Umile van Petralia en het onderwerp is van populaire verering.

Willem Vandenameele