Bakkerij de Hoop

Een toepasselijke naam voor een bakkerij - zeker in de hongerwinter - toen veel hongertrekkers hun hoop vestigden op de bakkerij vanwege onderdak of voedsel. Maar vooral ook omdat hier de, in Drenthe of Overijssel opgescharrelde, rogge tot roggebrood gebakken werd. Ook deze bakkerij werd gerund door een bakker met de naam Koopman, net als de bakkerij onderaan de Oude IJsselbrug en inderdaad de twee waren familie. De geschiedenis van bakkerij De Hoop gaat terug naar de jaren zestig van de negentiende eeuw en waar de andere bakkerij inmiddels een woonbestemming heeft gekregen, is De Hoop een bakkerij gebleven. In de hongerwinter was de bakkerij een pleisterplaats waar rogge in de namiddag werd afgeleverd met de bedoeling om het de volgende dag als roggebrood mee te kunnen nemen naar het thuisfront. De bakker had hiervoor een grote oven, waar circa 800 pond rogge- (brood) in kon. Het grootste probleem was om de oven warm te krijgen en te houden. Steenkool was er niet meer en dus moest de oven met takkenbossen gestookt worden. Om de oven(s) warm te houden moesten de jongens (de zonen van bakker Koopman) om twee uur 's nachts naar de bakkerij om nieuwe takkenbossen toe te voegen. Het roggebrood moest ongeveer twaalf uur in de oven, zodat de hongertrekkers 's morgens kant en klaar roggebrood aan hun proviand konden toevoegen. Een klein beetje voor eigen gebruik, maar het grootste deel reserveerde men, voor zover mogelijk, voor het thuisfront.

IJsseldelta