Sint-Barnabaskerk

De Sint-Barnabaskerk in de Zuid-Hollandse plaats Haastrecht is een in 1852 tot 1854 gebouwde eenbeukige zaalkerk. De kerk is in gebruik bij de Rooms-Katholieke H. Barnabasparochie en gevestigd aan de Grote Haven 8 te Haastrecht.

De kerk is gebouwd als vervanger van de 17e eeuwse schuurkerk die van 1682 tot 1853 in Haastrecht op dezelfde locatie in gebruik was.

In Haast­recht wordt op 18 ok­to­ber altijd het feest van Maria van Haast­recht (Maria ter Weghe) 

In de Wijdt­straat te Gouda woonde Geertrui Bick, 33 jaar oud en door een ongeluk al 17 jaar verlamd aan haar rechterzijde, die zij sinds 14 februari van dat jaar helemaal niet meer had kunnen bewegen. Geertrui was een vrome vrouw, een “klopje”, zoals de vrouwen wer­den genoemd die hun leven aan God en de Kerk had­den toegewijd. De boven­ver­die­ping van haar huis “De vier heems­kin­deren” was als schuil­kerk in gebruik (tegenwoor­dig: Wijd­straat 2). Artsen en medicijnen kon­den haar niet helpen en zij zocht haar toevlucht in het gebed. Zij vroeg aan haar biecht­va­der, pater Nicolaas de Jonge, pastoor van Haast­recht, om voor haar op 18 ok­to­ber een heilige Mis op te dragen en haar het pas gekregen beeldje van Maria eens te brengen. Die ochtend biechtte zij en zij ont­ving de heilige communie. Daarna viel zij in een diepe slaap. Om tien uur werd het beeldje gebracht en door de dienstbode tegen haar lamme zijde gelegd, terwijl zij sliep. Om elf uur werd de zieke wakker en zij bleek de zijde die verlamd was geweest, nu te kunnen bewegen. Zonder hulp kleedde zij zich aan en ging de 34 tre­den van de trap op naar de kerk­ruim­te, wat zij tevoren niet had gekund. De dag erna werd door haar een ver­kla­ring afgelegd, die weer een dag later door zes getuigen werd onder­te­kend.

In de jaren erna von­den er verschil­lende won­der­lijke gene­zin­gen, gebeds­ver­horingen en beke­ringen plaats, die wer­den toege­schreven aan de voor­spraak van Maria. Een weduwe uit Stein bij Haast­recht, die al twin­tig jaar blind was, genas plot­se­ling in de kerk en dit vond even­eens op 18 ok­to­ber plaats. Mede hier­door kwamen steeds meer katho­lie­ken en ook niet-katho­lie­ken op bede­vaart. In 1650 genas een pro­tes­tants meisje, dat met haar vader naar Maria van Haast­recht kwam, van haar epilepsie. Soms werd het beeldje ver­plaatst: naar een kraamvrouw in Oude­wa­ter of een koestal waar een besmet­ting heerste. In later tij­den werd het beeldje steeds vaker naar de zieken gebracht in een klein, speciaal daarvoor vervaar­digd koffertje. Vandaar de naam ‘Maria ter Weghe’: Maria-die-op-weg-gaat.

routeburo