De Eenzame Eik in het Sterrenbos

De Eenzame Eik staat in het midden van De Manege, aangelegd door de kasteelheer van Kasteel Amerongen, Frederik van Reede, in 1790. Van bovenaf gezien lijkt dit gebied op een wiel met acht spaken waarvan De Eenzame Eik de spil is. De ronde lanen van het wiel werden als ruiterpad gebruikt, vandaar de naam Manege. Hier konden de kinderen van het kasteel leren paardrijden. Een andere naam voor een dergelijk padenpatroon is Sterrenbos. Sterrenbossen zijn geïnspireerd op Franse tuinarchitectuur en werden vaker aangelegd op landgoederen en buitenplaatsen. Ze leverden ook zichtlanen op waarlangs jagers overstekende herten en reeën in het vizier konden nemen. In de loop der tijd is het padenpatroon vervallen geraakt en zijn er zelfs ‘spaken’ verdwenen. Staatsbosbeheer startte in 1990 met het herstel van De Manege in de oorspronkelijke achttiende-eeuwse vorm. In 2004 is het douglasbos binnen de cirkel gekapt en zijn langs de spaken beuken geplant. Sindsdien staat de Eenzame Eik weer in volle glorie centraal in het midden van de cirkel. 
Vanaf de ronde bank onder de eik, die op de heuveltop van het sterrenbos staat, snuif ik de typische bosgeur op: fris, najaar, laatste vleugje zomer, het is van alles wat. Bij deze gigantische eik komen acht paden samen. De structuur heeft wel iets weg van een wagenwiel met spaken van een oude koets. Rond 1790 werd De Manege afgerond. Vroeger bood een van de lanen uitzicht op onder meer de Dom in Utrecht. Het is leuk om je blik even door alle acht lanen te laten glijden en de verschillende sferen te ervaren.

routeburo