Westbatterij Muiden

Welkom in Muiden, een fraaie oude vestingstad. De naam Muiden komt van de Middeleeuwse naam van de stad Amuda. Dat betekent: aan de monding van de 'A'. De A is de oude benaming van de rivier de Vecht.

De stad ligt dus aan de monding van de Vecht, en dat is een strategisch belangrijke plek. In de zestiende en zeventiende eeuw groeide ze dan ook uit tot een belangrijke vestingstad. Dat is een stad die een strategische locatie beschermt, in dit geval Amsterdam. In een stad gericht op verdediging, vind je heel wat wallen en grachten terug. Muiden heeft ook een fort en een batterij voor de bescherming van de stad.

Ook om haar sluizen staat Muiden bekend. Die hebben vooral een militaire functie. Dankzij de Zuiderzee, de rivier de Vecht, enkele grote waterplassen en die sluizen, kon men gaan inunderen: gebieden met opzet onder water zetten. Het was hier in Muiden, in 1672, dat Holland zich achter een waterlinie terugtrok en Franse troepen dankzij inundaties kon tegenhouden. Dat was het begin van de Oude Hollandse Waterlinie. Vanaf 1816 maakt Muiden deel uit van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. En vanaf 1892 was de stad een deel van de Stelling van Amsterdam.

In 1926 werd de vesting Muiden formeel opgeheven. Toch zijn er nog veel elementen in de stad die verwijzen naar het verleden als vesting en stad aan de waterlinie. Laat u betoveren door deze charmante historische stad. Uw wandeling vandaag start bij de Westbatterij.

Westbatterij Muiden

Hier staat u voor de Westbatterij. Dat is een torenfort, gebouwd om Nederland en de haven van Muiden langs het water te verdedigen.

Ondanks het Middeleeuwse uitzicht, werd het fort pas in 1852 gebouwd. U ziet meteen dat het helemaal uit baksteen opgetrokken is. Met die bakstenen heeft men binnenin prachtig gemetseld. Er zijn gebogen muurvlakken en ringvormige gewelven. In en op de toren kon men geschut plaatsen. Er was ook een ophaalbrug en een slotgracht van maar liefst 8 meter breed.

Helaas raakte het fort al snel verouderd. Het was niet meer bruikbaar toen een granaat werd uitgevonden die bakstenen muren meteen deed instorten.
En toen? De slotgracht ging dicht. Het dak werd met aarde bedekt. En men gebruikte het fort niet meer voor verdediging. In de jaren 60 ging men champignons kweken in de geschutskamers. Wat later, in de jaren 70, werd het de uitvalsbasis van de zeescouts. Zij waren het die ervoor zorgden dat het fort uitgegraven en opgeknapt werd.

Zo ziet u nu meteen waar dat mooi gemetselde fort oorspronkelijk voor diende: verdedigen.

Visit Gooi & Vecht