ABDIJVORSTENDOM THORN

Thorn staat bekend als het Witte Stadje vanwege zijn witte huisjes in het centrum. Het is het eerste Nederlandse dorp op de westelijke Maasoever vanaf Maastricht. Omstreeks 990 werd op een hoogte dichtbij de Maas een klooster voor benedictinessen gesticht, de Abdij van Thorn. In de loop van de 14e eeuw ontwikkelde zich een miniatuurvorstendom onder leiding van een abdis en 20 adellijke dames, het Abdijvorstendom Thorn.
Het gebied waarbinnen de abdij­gebou­wen lagen, werd afgesloten door de immuniteitsmuur. De immuniteit hield in dat het betref­fende gebied onttrokken was aan de rechts­macht van de parochie en het wereldlijk bestuur van Thorn, het vormde derhalve een eigen rechts­gebied.
De komst van de Fransen in 1794 betekende het einde van het abdijvorstendom. De meeste dames waren al eerder gevlucht en keerden nooit meer terug naar Thorn. Onder de Fransen kreeg Thorn het zwaar te verduren, toen kreeg Thorn ook zijn kenmerkende witte kleur. De Fransen voerden een belasting in op basis van de omvang van de ramen. De arme bevolking, vaak wonend in grote panden die voorheen hadden toebehoord aan rijke lieden, kon deze niet opbrengen. Om de hoogte van de belastingaanslag te beperken, metselde men de ramen dicht. Met het doel deze bouwsporen (‘littekens van de armoede’) te verbergen, werden de huizen wit gekalkt.

Bij de foto: Ringpoortje in de immuniteitsmuur

Biker