Abdij van Susteren

De abdij van Susteren was een abdij, later een sticht in de plaats Susteren in Opper-Gelre, later Gulik, thans in de Nederlandse provincie Limburg. De abdij, gesticht door Willibrord, geldt als het oudste klooster van Nederland.De algemene versie van de stichtingsgeschiedenis is dat in 714 op de plaats van de huidige Sint-Amelbergabasiliek een Frankische abdij werd gesticht, waarvan de kerk gewijd was aan Christus Salvator en de heilige apostelen Petrus en Paulus. Stichter van de abdij, en wellicht eerste abt, was de van oorsprong Angelsaksische missiebisschop en bisschop van Utrecht, Willibrord, die daartoe van de hofmeier Pepijn van Herstal en zijn echtgenote Plectrudis het landgoed Suestra geschonken kreeg. Het dubbelklooster moet in werkelijkheid ouder zijn, aangezien het reeds in 711 als plaats van opstellen van een akte wordt genoemd, waarin een van de monniken, Ansbald, een schenking aan Willibrord doet. Vervolgens werd het klooster op 2 maart 714, enkele maanden voor de dood van Pepijn van Herstal, aan Willibrord geschonken. Waarschijnlijk betrof het de eerste kloosterstichting in het gebied van het huidige Nederland.

Wikipedia