Cereolfabriek

De Cereolfabriek is een voormalig fabrieksterrein in de Utrechtse buurt/subwijk Oog in Al dat verbouwd is tot woningen en wijkvoorzieningen. Op het terrein staan vier monumentale gebouwen.

De fabriek langs het Merwedekanaal werd rond 1900 gesticht als Coöperatieve Stichtsche Olie- en Lijnkoekenfabriek door de Stichtse Boerenbond. Het ontwerp van het fabrieksgebouw, in de stijl van château industriel, is van de Utrechtse architect G. Ebbers. Het werd gebouwd in 1905 en 1908. In de jaren 50 werd de lijnzaad als grondstof vervangen door soja, breidde de fabriek zich uit en nam de SOL de aandelen van Hooghiemstra over. In 1973 werd de SOL overgenomen door Central Soya, dat in 1990 fuseerde tot Cereol Benelux. Vanaf eind jaren 70 is er een actiegroep actief die klaagt over stank- en stofoverlast en explosiegevaar. Na de vuurwerkramp gaat het explosiegevaar een nog grotere rol spelen in de discussie. In 2001 besloot de gemeente Cereol uit te kopen voor 37 miljoen gulden en in 2002 werd de productie stilgelegd. Een aantal gebouwen werd gesloopt, de monumentale bleven behouden. Het terrein werd in het voorjaar van 2008 overgedragen aan een vof, die er 121 woningen gaat bouwen. De directeursvilla wordt een horecagelegenheid. In het fabrieksgebouw komen een basisschool, kinderdagverblijf, bibliotheek en kunstwijkcentrum, Het Wilde Westen en horeca. De binnenkant van het hoofdgebouw is door brand verwoest maar de monumentale buitenmuren konden gered worden. De brand in het fabrieksgebouw op 30 juni 2008 gaf vertraging in de verbouwingsplannen. De muren werden daarna gesteund met zeecontainers. In 2011 kreeg het project € 1,7 mln monumentensubsidie van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.
In 2012 is begonnen met de restauratie van de gevels en de inbouw. In juli 2014 is het Cereolfabriek opgeleverd.

Wikipedia