Kasteel Landgoed De Wittenburg

Rond 1600 was hier een monumentale boerderij, Groot Hoefijzer. Tijdens de tweede helft van de 18de eeuw groeide dit uit tot een buitenplaats. In 1846 en ook na de verkoop in 1855 aan steenfabrikant C. Schiffer van Bleyswijk, werd het huis grondig verbouwd. De nieuwe eigenaar vernoemde het huis naar zijn echtgenote, Suzanna de Wildt: De Wiltenburg. Dit werd later De Wittenburg.

Jhr. Helenus Marinus Speelman (1857-1909), heer van Zuylensteyn en Leersum en zijn echtgenote Sophie Adrienne barones Sloet van Oldenruitenborgh (1860-1941) woonden in het centrum van Den Haag. Nadat hij zijn huis in 1882 verkocht had, kwam het Gemeentemuseum erin en later het Haags Historisch Museum. Zij verhuisden naar kasteel Zuylestein, dat hij tijdelijk huurde. Terwijl hij daar woonde, reisden zij rond om andere kastelen te bezoeken en ideeën op te doen voor een huis dat zij wilden laten bouwen. Toen hij met zijn suikerplantages in Nederlands-Indië genoeg geld had verdiend, lieten zij tussen 1899 en 1901 De Wittenburg, een poortgebouw, portierswoning en een ijskelder bouwen. Daarbij werd ook een toren boven op de heuvel bij de vijver gebouwd. Deze is echter in de jaren zestig afgebroken. De architect was Johannes van Nieukerken van Architectenbureau Van Nieukerken. Tijdens de eerstesteenlegging werd een loden koker met een oorkonde en de bouwtekeningen in de fundering van de toren ingemetseld. Op advies van jhr. mr. Victor de Stuers werd de toren na voltooiing maar tijdens de bouw nog met een etage verhoogd.

Het park werd in 1901 aangelegd door architect Mondt en zijn opzichter De Clerck. 

De huidige eigenaar van het kasteel verhuurt het kasteel aan de Vereniging Internationaal Ontvangstcentrum van het Bedrijfsleven de Wittenburg in Nederland (voorheen "Royal Club of the Netherlands") die in 1963 werd opgericht. Het kasteel werd voor decennia veelal gebruikt voor ontvangsten van de koninklijke familie, leden van de Wittenburg, de Nederlandse overheid voor staatsbezoeken en voor recepties van het Haagse corps diplomatique. Het overgrote deel van de leden bestond uit de grote multinationals (Shell, ING, Unilever, AkzoNobel, KLM etc.) die op deze locatie konden samenkomen

routeburo