Onze Lieve Vrouwen Ter Sneeuw

De kapel heet ook wel O.L. Vrouw Hulp der Christenen.

De kapel dateert van 1665. Zij verving een houten kapel die in 1646 werd gebouwd naar aanleiding van volgende gebeurtenis.
Op de vooravond van Sint Antonius, 16 januari 1645, reisde Willem Verreyt, een marskramer van Baarle naar Chaam. Gekomen in de heide tussen Ulekoten en Chaam, zag hij, een weinig buiten de weg op een kleine verhevenheid, een Lievevrouwebeeldje liggen. Alhoewel het sneeuwde was het beeldje droog. De marskramer borg het in zijn rugkorf en zette zijn weg voort. Op de Chaamse dijk werd hij door twee soldaten aangerand. De ene had reeds de haan van zijn geweer opgetrokken om Verreyt te doorschieten, doch deze sloeg de aanrander zo geweldig met zijn stok op de hand en op het geweer dat het stukgeslagen wapen uit zijn handen viel. Zo was ik, aldus Verreyt, met de gratie Gods en de hulp van de H. Moeder Gods van de eerste soldaat verlost. Daarop sprong de tweede aanvaller op de marskramer, roepend: "Nu moet ge sterven" en zette zijn geweer op het hart van Verreyt. Het schot ging af, maar deerde het slachtoffer niet. Drie weken na het gebeurde, op 15 februari 1645, bracht Verreyt het gevonden beeldje naar Werbeek, plaatste het in een boomstronk vlak bij de grote aardbaan. Spoedig kwamen bedevaarders het beeldje vereren en werden door de voorspraak van O.-L.-Vrouw ter Sneeuw gunsten en genezingen bekomen.
In 1646 werd een houten kapel gebouwd waarin het beeldje een plaats kreeg. In 1665 werd deze kapel vervangen door een stenen en nu nog bestaande kapel. De kapel is gebouwd in de vorm van een achthoek met een uitbouw voor het priesterkoor. Een lui-torentje staat boven op het dak. Oude lindebomen overschaduwen de kapel.
Het originele Mariabeeldje werd gestolen in 1974 en vervangen door een houten kunstsnijwerk. De 4 brandglasramen vertellen de geschiedenis van het wonderbare beeldje. Tot op heden blijft de kapel in gebruik voor doopsel, huwelijken, jubilea en andere kerkelijke vieringen.

Hermans Cor Meerle