Dorpskerk Bodegraven

Historische dorpskerk met toren. Verving een oudere kerk uit 13e eeuw, die oorspronkelijk was gewijd aan St. Gallus. Bodegraven was, op de grens van Holland en Utrecht, per definitie betwist gebied. De kerk is dan ook niet gespaard gebleven. Na de Franse inval is het middenschip in eenvoudiger vorm herbouwd. Het oude gotische koor doorstond de aanvallen. De 15e eeuwse torenromp is het oudste deel. 

Ned. Herv. Kerk. Laatgotische kerk met driebeukig schip en langgerekt eenbeukig koor met vijfzijdige sluiting. Tegen de noord- en zuidgevel van het schip een kapel met puntgevel. Uitgebrand in 1672, waarna het interieur geheel vernieuwd werd. Tegen de zuiderzijbeuk een 18de eeuws portaal met gebosseerde pilasters en fronton. Consistoriekamer uit 1829. Inwendig houten overwelving. Tot de inventaris behoren een eikenhouten preekstoel met koperen lezenaar en doophek met koperen lezenaar, alles na de brand van 1672; een rijk gesneden orgelkas in Lodewijk XV-trant, in 1761 gemaakt door H.H. Hess met orgelgalerij; vijf eenvoudige gestoelten, 18de eeuw; een houten portaalomlijsting, 18e eeuw; vijf 18e eeuwse psalmborden met gesneden omlijsting; zeven eenvoudige tekstborden en naamlijsten van predikanten, 19de eeuw; twee koperen kandelaars, 18de eeuw, op het doophek. Enkele grafzerken uit de 17de en 18de eeuw.

routeburo