WESTERGO

De Middelzee (een middeleeuwse zeearm) deelde het noordelijk deel van de huidige provincie Fries­land in tweeën. Het gebied westelijk van de Middelzee is Westergo, oostelijk van de Middel­zee ligt Oostergo. 
De aanslibbing aan de kust vond niet regelmatig en continu plaats. Bij overstromingen werd de kustlijn landin­waarts verlegd en werd door de zee zand en klei afgezet. Bij verlanding werd de kustlijn zeewaarts verlegd en vond op grote schaal veenvorming plaats.
Bij overstromingen werden aan de kust kwelder­wallen gevormd. Dit zijn parallel aan de kust liggende ruggen van enkele honderden meters tot enkele kilometers breed. Kwelder­wallen ont­staan doordat een deel van de aange­slibde kwelders erodeert, waarna het geëro­deerde materi­aal over aan­gren­zende kustgedeeltes wordt afgezet.
Door opslib­bing van buitendijkse kwelders breidde het land zich in de loop van de tijd uit richting zee. De kwelderwallen laten zien dat de Friese kwelderkust zich steeds zeewaarts verlegd heeft. Naarmate de kwelderwallen later ge­vormd zijn (jonger zijn), liggen ze hoger. Dit houdt verband met de doorgaande zee­spiegel­stijging.
Tussen de kwelderwallen ontstonden rela­tief lage zones: kwelder­bekkens.
Het kwelderwallengebied bestaat dus uit een afwisseling van kwelderwalIen en kwelderbekkens. Tussen bei­de eenheden bedraagt het hoogteverschil maximaal 1 à 1,5 m.
Op de zavelkleigronden van de kwelderwallen wordt voorname­lijk akker­bouw bedreven. In de kwelder­bekkens werd zware klei afgezet en hier overheerst veeteelt.
Op de kwelderwallen langs de oude kustlijn van de Waddenzee werden op grote schaal terpen (vluchtheuvels) opgeworpen en ont­stonden terpenrijen.

Bij de foto: Terpenrijen in Westergo (bewerkt)

Biker