Hunnenkloosterberg

In Zuidwest-Drenthe liggen enkele markante heuvels geïsoleerd in het landschap, het zijn smeltwaterheuvels. Ze liggen in heide, akkers en grasland. De Hunnenkloosterberg bij Echten is de meest gave Smeltwaterheuvel van Drenthe en aardkundig monument. 

Aardkundige monumenten zijn onderdelen van het landschap die meer duidelijk maken over de ontstaanswijze van het gebied. Door het aanwijzen en onthullen van deze monumenten wil de provincie inwoners kennis laten maken met 'de rijke geschiedenis van de Drentse ondergrond'. Het gaat onder andere om pingoruïnes, beekdalen en stuifzandgebieden.

De Hunnenkloosterberg is gevormd aan het einde van de voorlaatste ijstijd, het Saalien (238.000-126.000 jaar geleden). Het landijs uit Scandinavië kwam tot stilstand. Langzaam begon het ijs te smelten. Zand, grind en stenen werden met het smeltwater mee gevoerd naar holtes in en onder het smeltende ijs. Toen het ijs verdwenen was bleef dat materiaal achter in kleine heuvels, de smeltwaterheuvels. Met het ijs was vuursteen en graniet meebracht. Je vindt die stenen hier weer terug. Karakteristiek voor smeltwaterheuvels zijn de vrij steile hellingen.

Vanaf zo’n 11.000 jaar geleden was de Hunnenkloosterberg een aantrekkelijke plek in het landschap voor de mensen in dit gebied: hoog en droog. In deze periode, de Jonge Steentijd, veranderde de samenleving van rondtrekkende jagers-verzamelaars naar boeren, die zich op een vaste plek vestigden. In de omgeving zijn de resten van prehistorische graven en stenen voorwerpen gevonden. Bij Fluitenberg zijn oude raatakkers uit de IJzertijd gevonden, de zogeheten Celtic fields. Deze kleine, rechthoekige akkers met gerst, tarwe en vlas waren door lage wallen omsloten, opgeworpen uit stenen, huisvuil en uitgetrokken onkruid.

De herkomst van de naam Hunnenkloosterberg is in nevelen gehuld. Hunnen, reuzen, hebben nooit op de berg gewoond en een klooster is er ook niet gebouwd.

De Hunnenkloosterberg lag lange tijd in een uitgestrekte heide: het Oldenhaverveld. Het was eigendom van de markegenoten van het gehucht Oldenhave. De gemeenschappelijke schaapskudde graasde er en boeren plaatsten bijenkorven voor de honing. Vanaf de Tweede Wereldoorlog werd het landschap ten noorden en oosten van Hunnenkloosterberg geleidelijk aan ontgonnen en omgevormd naar grasland en akkers. Aan de zuidkant legde Staatsbosbeheer de boswachterij Ruinen aan.

Tegenwoordig vormt de Hunnenkloosterberg een schilderachtige, met heide begroeide open plek in het bos. Andere smeltwaterheuvels liggen in het agrarisch cultuurlandschap en vormen bijvoorbeeld kleine essen zoals bij Amen. Smeltwaterheuvels zeggen ons iets over het ontstaan van Drenthe. Niet alleen door hun karakteristieke vorm, maar ook door het eeuwenoude gebruik en de verhalen over het ontstaan.

routeburo