Fort Tienhoven

Fort Tienhoven

U staat nu bij de brughoofden van de brug die naar fort Tienhoven voerde. Dit forteiland is in 1844-47 gebouwd om de iets verder gelegen Kraaijenestersluis naar de Vecht en het Tienhovens Kanaal met de ernaast gelegen kade te beschermen. Deze vormde een goed begaanbare doorgang dwars door de hoofdverdedigingslijn van de NHW, een zogenaamd acces. Op het eiland werd een verdedigbaar wachthuis van 15 bij 15 meter gebouwd met muren van 1 tot 2 meter dik en eenvoudige rondgaande aarden beschermingswal.

In de voortdurende wedloop tussen aanval en verdediging is het fort rond 1880 flink gemoderniseerd. Het wachthuis is toen omgevormd tot ‘bomvrije kazerne’ en uitgebreid met aan weerszijden een kanonremise met naar de vijandzijde een metersdikke dekking van zand en aarde. Aan de achterzijde van het fort verrees bij de toegangsbrug een nieuw wachtgebouw met kruit- en projectielenopslag. Ook de rondgaande aarden wallen werden opgehoogd met betere bescherming en opstelplaatsen voor geweerschutters en de zes aanwezige kanonnen.

Schuin achter het fort werden in 1886 twee aarden vleugelwerken aangelegd voor een beter zicht en verdediging ter weerszijden van het fort en het voorliggende acces. Op het zuidelijke deel (achter u) is toen ook de fortwachterswoning en een artillerieloods gebouwd; de plek waar de kanonnen droog werden opgeslagen in vredestijd.

Tijdens de mobilisatie 1939-1940 zijn op en rond het fort twee groepsschuilplaatsen en twee oorspronkelijk van een gietstalen koepel voorziene mitrailleurkazematten geplaatst die de 300 meter voor het fort gelegen antitankversperring onder vuur hielden. Toen zijn ook de wallen en aarden dekkingen van het fort afgegraven om met het vrijgekomen zand buiten het fort in de weilanden weerstandsnesten met daarin loopgraven aan te leggen.

Opvallend is de dichte begroeiing op sommige plaatsen. Dit zijn restanten van de militaire beplanting die op elk fort te vinden is: schietwilgen om het talud bijeen te houden, meidoornhagen als natuurlijk 'prikkeldraad', hakhout (bv iepen) als gebruikshout, grote bomen met luchtige blaadjes als transparante camouflage. Deze aanplant kon zich ongestoord als natuurgebied ontwikkelen nadat de Waterlinie was opgeheven en de forten gesloten werden. 

Route: Steek de weg (voorzichtig) schuin over en loop naar het hek van de scouting.

ZichtopdeVechtstreek