Vorstengraf Slabroek

De Maashorst is gedurende de brons- en ijzertijd in toenemende mate bewoond geraakt waarbij met name de randen van de hoger gelegen horst in trek zijn. Dat bewijzen de vele sporen die de afgelopen eeuw door archeologen gevonden zijn. Dit grafveld ligt op een lage oost-west georiënteerde rug in het landschap, tussen Groote Wetering en Klotbeek/Kraaienloop, waar deze beken van de horst afstromen. Deze plek was een belangrijke rituele plaats van 1500 voor Chr tot 200 na Chr. Tot aan de ontginningen in het begin van de jaren ’20 van de vorige eeuw bleef dit een open gebied. Het was een van de armste gronden in de regio. Met de jongste ontginningen vanaf het begin van de 20e eeuw, de ruilverkavelingen en later ook ontgrondingen en grondwaterpeil-veranderingen werden de laatste delen van het oorspronkelijke landschap in grote delen van Brabant vernietigd waaronder oorspronkelijke verkavelingen, wegenpatronen, beek- en rivierlopen en ook prehistorische relicten als grafheuvels. Begin vorige eeuw werden de grafheuvels op Slabroek herontdekt door amateurarcheoloog en arts Wiegersma uit Deurne. In 1923 onderzocht Remouchamps met een team dit grafveld en ontdekte 38 grafmonumenten, ondanks het feit dat een deel van het gebied toentertijd al was afgeplagd. In augustus 2010 werd het grafveld van de Slabroekse Heide bezocht door een team van archeologen van de Universiteit Leiden en Archol. Vele tientallen nog niet bekende grafmonumenten werden opgegraven en daarbij ook nog enkele, miraculeus bewaarde, crematieresten en urnen daterend in de ijzertijd en Romeinse tijd. In totaal zijn nu de resten vrijgelegd van ongeveer 108 grafmonumenten en begravingen. Zeer bijzonder is de vondst van de “Vorst(-in) van Slabroek”. De “Vorst” lag op 1 ½ m diepte gestrekt begraven op de rug, waar toendertijd cremeren de gewoonte was. Zelfs na 2500 jaar in grond vond men nog arm- en enkelbanden van bronsblik. Rondom de bronzen sieraden ontdekte men nog enkele textielresten. Heel bijzonder; dit wordt namelijk zelden gevonden. Door de wijze van begraven en de sieraden gaan we er nu vanuit dat deze vorst een belangrijke status in de gemeenschap moet hebben gehad, maar geen vorstendom als ons koningshuis. Grafheuvels hebben onze voorouders heel lang angst ingeboezemd. Men vertelde elkaar dat het er spookte. Niemand haalde het in zijn hoofd om ‘s nachts over de heide te zwerven langs die heuvels. Rust even uit op het bankje rechts van u en geniet van deze unieke plek!

IVN