Lange Wierickeroute

De Wierickeroute vertelt het verhaal van de Oude Hollandse Waterlinie. Deze waterlinie was de verdediging van Holland in de 17e en 18e eeuw.

Het opzettelijk onder water zetten van een gebied was een effectieve verdedigingswijze gebleken. In het Rampjaar 1672 werd in allerijl een waterlinie tussen de Zuiderzee en de Merwede ingericht om de Franse troepen onder Lodewijk XIV tegen te houden voor zij ook Holland zouden veroveren. Deze linie liep van Muiden via Nieuwerbrug en Goejanverwellesluis tot Gorinchem. Utrecht viel er buiten omdat deze stad op dat moment reeds door de Fransen was veroverd. Het land tussen de Enkele- en DubbeIe Wericke werd onder water gezet om de fransen tegen de houden. In december 1672 staken bij Nieuwerbrug 9000 Franse soldaten de smalle strook water over omdat deze bevroren was. Na het plunderen van Zwammerdam trokken zij zich door de invallende dooi weer terug.

Nadat deze linie in 1672 had standgehouden, kreeg hij een meer permanent karakter alsmede zijn naam. Accessen werden versterkt met tal van forten, batterijen en andere verdedigingswerken, waaronder Fort Wierickerschans. Tot aan de napoleontische tijd werd de linie een aantal keren naar het oosten verlegd, zonder echter de stad Utrecht in te sluiten. Vanaf 1815 werd een geheel nieuwe verdedigingslinie ingericht met deze stad als centraal punt: een linie die vanaf 1871 officieel de Nieuwe Hollandse Waterlinie genoemd werd, ter onderscheiding van de linie die daarna als de Oude Hollandse Waterlinie aangeduid zou gaan worden.