Ontstaan van de Grevelingen

De Grevelingen vormde vroeger met andere zeearmen, zoals Haringvliet en Oosterschelde de uitmonding van Rijn, Maas en Waal in de Noordzee. Het verschil tussen eb en vloed bedroeg zo'n 2,5 meter. Op 1 februari 1953 braken, tijdens een zware storm, de dijken in Zuidwest Nederland. Grote delen van Schouwen-Duiveland en Goeree-Overflakkee kwamen onder water te staan.

Deltaplan
Om een dergelijke ramp in de toekomst te voorkomen is het Deltaplan uitgevoerd. In dit kader werd de Grevelingendam aangelegd (gereed in 1965) en in mei 1971 werd het Grevelingenmeer van de Noordzee afgesloten door de aanleg van de Brouwersdam.

Gevolgen
Als gevolg van de afsluiting is de eb- en vloedbeweging verdwenen. Tegenwoordig ligt het waterpeil vast op 0,20 m beneden NAP waardoor ondiepe delen, die voorheen alleen bij eb droogvielen, voorgoed boven water kwamen te liggen. In de periode na 1971 is het gebied met geld van de rijksoverheid ingericht tot het prachtige natuur- en recreatiegebied dat het nu is. Sinds 1978 staat het Grevelingenmeer weer in verbinding met de Noordzee door middel van een sluis in de Brouwersdam. Hierdoor wordt het water in de Grevelingen permanent ververst met zout Noordzeewater.

Het Grevelingenmeer
Door de afsluiting in 1971 ontstond het Grevelingenmeer. Het heeft een totale oppervlakte van 11.000 hectare water, waarvan 4.000 hectare minder dan 1,50 meter diep is. Daarnaast is door het wegvallen van het getij ongeveer 3.000 hectare land permanent droog gevallen. Dit land is grotendeels natuurgebied geworden. Vooral langs de beide dammen is ± 300 hectare land ingericht als recreatiegebied.