Heerlijkheid Eese (11k)

De Woldberg is met zijn 25 meter een opvallende heuvel in het vlakke Steenwijkerland even ten noorden van Steenwijk. De heuvel is grotendeels bebost.Puin dat het gevolg is geweest van het bombardement op Rotterdam is gebruikt voor het verharden van paden op de Woldberg. Dit puin bevatte de nodige kalk waardoor er soorten zijn verschenen die gebonden zijn aan kalkrijkere gronden.In het bosgebied zijn ook twee vennen aanwezig.In het verleden is hier turf gewonnen. Hier groeien planten als Waterdrieblad.
De Woldberg ligt aan het einde van een stuwwal die is ontstaan in de één na laatste ijstijd zo’n 100.000 jaar geleden.Het is de noordelijke punt, die ten noorden van Havelte begint.Ten zuiden van de Woldberg wordt deze stuwwal doorsneden door de Steenwijker Aa.

In de nabijheid van het Tuks Theehuis, hier bevindt zich ook een informatiepunt van Staatsbosbeheer, is in 2008 een uitkijktoren geplaatst.Deze vervangt de brandweertoren van de Overijsselse Bosbrandweer die vele jaren op de Woldberg heeft gestaan.Men heeft vanaf hier een goed uitzicht over Steenwijk en omgeving.
De Eese heeft een heel eigen geschiedenis, het is het zuidelijke deel van het voormalige landgoed De Eese. Het leengoed had als eerste bewoner Hendrik van de Eese.De naam Eese komt waarschijnlijk van het woord ‘Ehre’ dit betekent: gebied van bossages en wijst op de toenmalige aanwezigheid van bos.
Een zeer klein deel van het landgoed was ontgonnen voor de landbouw, gezien de hoef-afdrukken die we nog vinden op het land. Het overgrote deel was echter woeste grond en werd gebruikt als jachtgebied voor de edelman. In de 15e eeuw werd landgoed De Eese een zogenaamde ‘Heerlijkheid’ met een beperkte vorm van zelfbestuur en eigen wetten, waardoor het een toevluchtsoord voor vervolgden werd.
Middenin het bos ligt een veld met acht grafheuvels, waaruit blijkt dat het gebied al duizenden jaren geleden door mensen is bewoond. Het volk dat deze heuvels bouwde, begroef haar doden in zittende of gehurkte positie en gaf hen gebruiksvoorwerpen mee. In het bos liggen ook een aantal zwerfstenen, restanten uit de IJstijd. Op deze plek verzamelde de Germanen zich, om onder het genot van wat gerstenat (bier) te babbelen en te luisteren naar hun rechtsprekende stamhoofden.

Aan de Woldberg is een sage verbonden. Hierin wordt verhaald dat tijdens een overstroming van de Zuiderzee aan de voet van de Woldberg een bootje is vergaan waarmee een jonkheer zijn goud in veiligheid wilde brengen. Het goud is nooit teruggevonden.

Start van de wandeling en horecagelegenheid, Buitengoed Fredeshiem.