Kasteel van Lamego

Met betrekking tot de oudheid van het kasteel van Lamego zeggen bijna alle geraadpleegde auteurs dat het kasteel "het werk van de Moren was" en dat het dateert van voor de stichting van de nationaliteit.

Van het oorspronkelijke kasteel zijn alleen de donjon (12e eeuw), een deel van de oude muur en de cisterne (13e eeuw) overgebleven.

De donjon, ongeveer twintig meter hoog, is vierhoekig en heeft lichte openingen aan de zijkanten, waarvan sommige in de 16e eeuw werden veranderd in ramen, in opdracht van de laatste graaf van Marialva, D. Francisco Coutinho, misschien met het doel om de toren een woonfunctie te geven. Het heeft een wapenplein in de vorm van een onregelmatige zeshoek, waarvan de muur, met een omtrek van ongeveer 90 meter, een adarve heeft die vanaf de noordkant toegankelijk is via een trap.

Tussen 1939 en 1940, toen de honderdste verjaardag van de stichting en het herstel van de Portugese natie werd gevierd, werd het kasteel gerestaureerd, waarbij de klokken en het klokkenspel boven in de toren werden verwijderd om er kantelen aan toe te voegen.

De toegang tot de oude kasteelstad is via twee open portieken in de muur. Wie vanuit het noorden binnenkomt, gaat door de boog die "Porta dos Figos of dos Fogos" heet, ook bekend als "Porta da Vila of do Aguião", terwijl de deur aan de andere kant "Porta do Sol" heet. Naast deze laatste bevindt zich een interessant huis met emblemen dat toebehoorde aan de Cisterciënzerorde en later het stuurhuis werd. Aan de noordkant staat nog steeds het Casa da Torre, dat nu dienst doet als hoofdkwartier van het Nationale Verkenners Korps. Dit gebouw huisvestte het stadhuis tot 1834, toen het werd verplaatst naar het Casa da Relação (nu Paço do Bispo). In het midden van de Rua do Castelo zien we de kapel van Senhora do Socorro, met op de buitenmuur een interessant tegeltableau met de inscriptie "N. S. do Coro 1671". S. do Coro 1671". Vlakbij stond nog een kapel die de Heilige Redder aanriep, waar de oorspronkelijke kathedraal zou hebben gestaan.

De cisterne van Lamego, buiten het wapenplein, is rechthoekig en gewelfd, met een geribde ogive die wordt ondersteund door brede banden die op pilaren rusten. Het is ongeveer twintig meter lang en tien meter breed en wordt beschouwd als "een van de beste voorbeelden van Portugese kasteelcisternen" (Direção Geral dos Edifícios e Monumentos Nacionais cit. Laranjo, 1994, p.52). In november 2013 werd de cisterne van Lamego heropend en zag opnieuw het daglicht, na een ingrijpende renovatie. Beelden, geluiden, brieven, ervaringen en tradities zijn nu beschikbaar voor het publiek in een ruimte die nu een Centrum van Herinnering is.

Bij het betreden van de Cisterne worden bezoekers ondergedompeld in het verleden, waar meerdere herinneringen ononderbroken worden geprojecteerd op de stenen die ooit slechts toeschouwers waren. Een geluidssysteem is verbonden met de ruimte en roept 800 jaar aan alledaagse geluiden op: de bel, de haan, de steenhouwer, de prediking, de processie, huilen en lachen.

Willem Vandenameele