Beleg van Viborg

Het Beleg van Viborg vond plaats in het voorjaar van 1710 tijdens de Grote Noordse Oorlog, als een tweede poging van de Russen om de fortpoort van Viborg, nabij de moderne grens tussen Rusland en Finland, te veroveren, na een mislukte poging in 1706. Na het uitbreken van de oorlog had het Zweedse leger zich versterkt in de haven van Viborg. Om de veiligheid van de nieuw opgerichte stad Sint-Petersburg te waarborgen, beval Peter de Grote dat het Zweedse fort beveiligd moest worden. Een eerste mislukte poging werd gedaan in 1706. Later werden plannen stopgezet vanwege andere aanhoudende conflicten, maar na het Russische succes in de Slag bij Poltava in juni 1709 waren de mannen en middelen beschikbaar om de stad te veroveren.

Dertien duizend troepen onder generaal-admiraal Fyodor Apraksin marcheerden naar Viborg en legden op 22 maart 1710 het beleg aan. Magnus Stiernstråle, de Zweedse bevelhebber van het fort, wachtte tevergeefs op Zweedse bijstand, terwijl een patstelling ontstond omdat de Russen niet over voldoende artillerie beschikten. In april slaagde Peter de Grote erin een vloot van 250 schepen binnen te brengen om wapens en voorraden te leveren, en om te helpen bij een laatste aanval op de Zweedse posities. Na deze Russische aanvallen gaf de Zweedse garnizoen zich over op 12 juni 1710.

Wikipedia