Sap Champa Museum

Het Sap Champa Museum is gelegen in tambon Sap Champa in het Tha Luang-district van Lop Buri, ongeveer 200 km van Bangkok. Bezoekers zullen eerst een model zien van de ruïnes van de oude stad Sap Champa. Vervolgens is er een kamer die de lokale levenswijze afbeeldt door middel van geanimeerde schilderijen van ongeveer vijf lokale mannen, zoals boeren en een genezer, samen met traditionele landbouw- en constructietools. Daarna zullen de bezoekers een klein model van de muren en vorm van de oude stad Sap Champa zien, die werd opgericht op een land van 350 rai in Moo 7 Village. Deze stad had een ovale vorm en was omgeven door sloten, zoals alle andere steden uit de Dvaravati-periode (6e-12e eeuw).
Tegenover het stadsplan staat een geanimeerde presentatie van kleine vliegtuigen die in 1971 over de stad Sap Champa vlogen, toen de piloten sporen van ruïnes en stadsmoats in dit gebied zagen. Onder de site bevinden zich ruïnes van structuren waar talloze Boeddha-afbeeldingen en menselijke skeletten werden gevonden. Onder de belangrijke bewijsstukken zijn stenen armbanden, fragmenten van aardewerk, inscripties in het Sanskriet, hoofden, handen en gebroken delen van Boeddha-afbeeldingen, stukken amuletten, het wiel van Dhamma met een zittend hert sculptuur, metalen gereedschappen en accessoires.
Archeologische opgravingen werden gestart door het Fine Arts Office 1 Lop Buri in februari 1971. In 1979 schreef een westerling een artikel over een nieuwe ontdekking van een Dvaravai-stad bij Sap Champa en publiceerde dit in het Siam Society Journal in 1982. Rond 1982 presenteerde assistent-professor Mayuree Veeraprasert van de Faculteit Archeologie van de Silpakorn Universiteit haar doctoraal proefschrift over de stad Sap Champa aan de Sorbonne Universiteit in Parijs.
Volgens het artikel van het museum getiteld "Het Belang van Archeologische Hulpbronnen bij Sap Champa", was Sap Champa waarschijnlijk een belangrijk spiritueel centrum in het Lop Buri-Pa Sak rivierbekken gezien de ontdekking van sculpturen van verschillende boeddhistische sectes. Bijvoorbeeld, een standbeeld van de Heer Boeddha die zittend is op Vanaspati, een wezen dat de kenmerken van de dragers van drie hindoeïstische goden mengt, een zittend Boeddha-standbeeld in de Dvaravati-stijl en een wiel van Dhamma- of een stenen met een hert-sculptuur dat de overtuigingen van het Mahayana en Theravada boeddhisme weerspiegelt.
Bovendien wordt aangenomen dat Sap Champa een ruilcentrum was, omdat archeologische opgravingen verschillende soorten objecten hebben aangetroffen die door handelaars en reizigers zijn meegenomen. Deze omvatten terracotta amuletten die de gezichten van enkele Indiase goden afbeelden, een bronzen standbeeld van de Chinese godin Guan Yin, zegels die een pot van vruchtbaarheid afbeelden en zegels die de hindoeïstische godin Lakshmi afbeelden. Bovendien zijn er enkele goederen zoals door buitenlandse hand gemaakte bronzen containers en kralen en ivoren armbanden van Indiase olifanten gevonden.
Daarnaast zou Sap Champa een belangrijke productiebasis van handwerk kunnen zijn in het Lop Buri-Pa Sak rivierbekken, omdat hier een aantal onafgewerkte stenen standbeelden en marmer en marlsteen zijn gevonden die werden gebruikt om ringen, oorbellen en kettingen te maken.
Verder was Sap Champa een productiebron van aardewerk en zou het mogelijk een gezinsbedrijf zijn geweest tijdens de IJzeren Tijd rond 2.500-1.700 jaar geleden, omdat het grootste deel van het hier aangetroffen aardewerk was gemaakt volgens de draaimethode met behulp van buitenovens. Gereedschappen voor het versieren van de oppervlakken van het aardewerk zijn daar ook gevonden. Bepaalde grondstoffen voor het produceren van aardewerk hier, zoals klei, werden speciaal voorbereid, wat wijst op het gebruik van hoge technologie.
De historische ontwikkeling van de oude stad Sap Champa van de prehistorische tijden tot de Dvaravati-periode wordt weerspiegeld in de volgende twee tentoonstellingsruimtes die aardewerk en oude artefacten tonen, waaronder Boeddha-afbeeldingen, zegels en kralen. Sommige van de artefacten zijn reproducties omdat de originele nu in enkele nationale musea worden bewaard.
De laatste kamer vertelt de verhalen van het nabijgelegen Sap Champa Bos, of Champi Sirindhorn Bos, dat 96 rai land beslaat ten zuiden van de oude stad Sap Champa. In dat bos zijn er veel grote bomen, waaronder Champi Sirindhorn. Het is de enige magnoli Soort ter wereld die kan groeien in een zoetwatermoerasbos en is endemisch voor Thailand. Het is een meerjarige plant die 15-25m hoog wordt en witte bloemen produceert met elk 12-15 bloemblaadjes wanneer ze voor het eerst bloeien. Het produceert ook 15-25 vruchten per keer. Het is vernoemd naar HRH Prinses Maha Chakri Sirindhorn nadat het voor het eerst werd ontdekt in 1998 en in 1999 werd bevestigd als de nieuwste plantensoort op dat moment. Als bezoekers het echte bos willen zien, kunnen ze gewoon een korte wandeling maken vanaf het museum. [Bron: Bangkok Post]

Ayutthaya Historical Research