Slag bij Cynossema

De Slag bij Cynossema was een zeeslag die plaatsvond in 411 v.Chr. tijdens de Peloponnesische Oorlog. Een Atheense vloot onder leiding van Thrasybulus en Thrasyllus vocht tegen een Spartaanse vloot en overwon deze ook, hoewel ze in een defensieve positie gedwongen waren en in de minderheid waren. Deze overwinning kwam op het moment dat Athenes traditionele democratie vervangen was door een oligarchie, en omdat een Atheense nederlaag het einde van de oorlog zou betekenen, had deze slag een belangrijke betekenis. De Atheense vloot die opnieuw vol zelfvertrouwen zat behaalde nog twee overwinningen in de Hellespont, waarvan de slag bij Cyzicus de grootste was, en beëindigde zo de onmiddellijke Spartaanse bedreiging voor de Zwarte Zee, die van cruciaal belang was voor Athene, aangezien ze vanuit de steden langs de kust van deze zee hun voedselvoorraden haalden.

Na de Atheense nederlaag in de Siciliaanse Expeditie in 413 v.Chr. kon een Spartaanse vloot onder leiding van Chalcideus, die aangeraden was en bijgestaan werd door Alcibiades, een aantal belangrijke Ionische steden laten rebelleren tegen Athene. Na de opstand van de stad Milete sloot de Perzische satraap Tissaphernes een verbond met Sparta tegen Athene. De Spartanen wilden de Atheners nog steeds niet aanvallen op zee, en een Atheense vloot kon enkele steden heroveren en begon Chios te belegeren in 412 v.Chr. Maar de opstanden in 411 v.Chr., waaronder degene op Rhodos en Euboea, en de inname van Abydos en Lampsacus op de Hellespont door een Peloponnesisch leger dat over het land had gemarcheerd, dwongen de Atheners om de Spartanen aan te vallen en zo een groot risico te nemen. De Spartaanse vloot kon nu vrij bewegen in de Egeïsche Zee en won de overhand dankzij zijn grotere getallen, door de blokkade van Chios te doorbreken en de Atheense schepen bij Samos te veroveren.

Wikipedia