Oud klooster Franciscano de Nuestra Señora de Guadalupe y San Pablo - Adeje

Volgens een pauselijke bul uit 1486 hadden de katholieke vorsten toestemming gekregen van paus Innocentius VIII om de religieuze kloosters en conventen te stichten die ze nodig achtten in het koninkrijk Granada en de Canarische Eilanden, in ruil voor de nodige inkomsten.
 
Bijna twee eeuwen later, op 10 augustus 1679, werd in Adeje een klooster gesticht onder de bescherming van Nuestra Señora de Guadalupe y San Pablo, op initiatief van Juan Bautista de Ponte Fonte y Pagés, eerste markies van Adeje. Het werd gesticht met acht of negen religieuzen van de Franciscaanse orde en was de negentiende in de provincie.

In 1802 waren er nog maar drie broeders en één leek over. Na de exclaustratie in 1835 werd het gebouw vanaf het begin van deze eeuw geleidelijk afgebroken en omgebouwd tot gemeentehuis. Vandaag de dag resteert de voormalige kloosterkerk, die in 1988 werd aangekocht door dit stadhuis. In 1991 werd het gerestaureerd en in mei 1995 werd het geopend voor het publiek als Salón de Actos Nobles. Sindsdien gebruikt het gemeentehuis van Adeje het voor plechtige of belangrijke evenementen zoals burgerlijke huwelijken, de opening van de zomeruniversiteit of voor klassieke muziekconcerten.

In 1986 uitgeroepen tot Goed van Cultureel Belang met de categorie Monument.

Vandaag de dag staat er nog steeds wat ooit de kloosterkerk was, in 1988 aangekocht door dit stadsbestuur. In de loop der tijd heeft het verschillende bestemmingen gehad, zoals een herberg voor een compagnie soldaten, een pakhuis voor tomaten en een middelbare school. In 1991 werd het gerestaureerd en in mei 1995 werd het voor het publiek geopend als Museum voor Heilige Kunst.

De kerk heeft een hoofdbeuk en een hoofdkapel die toegankelijk is via een stenen triomfboog die wordt ondersteund door kolommen van hetzelfde materiaal, voorzien van Korinthische kapitelen en waarboven een barok hoofdgestel uitsteekt. Het cassettenplafond in Mudejar-stijl van het schip en het koor valt op, hoewel het laatste rijker is en grote gelijkenis vertoont met dat van de kerk van Santa Úrsula. Aan de buitenkant, boven de hoofddeur die naar de straat leidt, valt het wapen van Juan Bautista de Ponte Fonte y Pagés op, uitgevoerd in marmer en omlijst door een barok cassettenplafond.

Willem Vandenameele