Verberie-sur-Oise

Op 1 oktober 856 werd Judith van Vlaanderen, de dochter van Karel de Kale, als eerste vrouw in de Engelse geschiedenis tot koningin gezalfd. 

Dat gebeurde in het Karolingische paleis, hier in Verberie-sur-Oise, in de paltskapel (hofkapel) van dat paleis. Het Karolingische paleis met zijn paltskapel in Verberie-sur-Oise bestaat niet meer als bewaard gebouw; enkel de ligging van de vroegere koninklijke residentie bij Verberie is bekend, maar er zijn geen opgaande resten van de paltskapel zelf overgeleverd.

Het is op het eerste gezicht vreemd dat een Vlaamse dame in Frankrijk gezalfd werd tot koningin van Engeland, maar in de context van de 9e eeuw is het goed te verklaren en eigenlijk logisch.

In 856 was Judith nog een Karolingische prinses aan het hof van haar vader, koning Karel de Kale; Æthelwulf van Wessex reisde naar hem toe om haar daar te huwen, als onderdeel van een hoogst politieke alliantie. Een zalving in Verberie benadrukte dat Judiths koninklijke status en sacraliteit rechtstreeks uit het Karolingische kernrijk kwamen, wat haar prestige in Engeland verhoogde. In Wessex was het toen niet gebruikelijk dat de echtgenote van de koning als koningin werd gezalfd of gekroond; Judith was juist uitzonderlijk omdat zij wél een formele koninklijke zalving kreeg. Door die plechtigheid op Frankische bodem te houden, kon Karel de Kale de ritus laten verlopen volgens Karolingische hof- en kerkelijke tradities, met zijn eigen bisschoppen en entourage, iets wat in Engeland minder ontwikkeld was voor koninginnen. Het was bovendien praktischer en veiliger dat de veel oudere Æthelwulf naar het continent reisde dan dat een jonge Karolingische prinses per schip naar Engeland werd gestuurd voor de ceremonie. De zalving in Verberie maakte duidelijk dat Judith als ‘exportproduct’ een volwaardige, door God gewijde koningin was nog vóór zij de Noordzee overstak, wat zowel haar als de alliantie extra gewicht gaf.

Dromos