Via Dei Briganti

Het idee om Roero te verenigen met het Alto Astigiano brengt de ontdekking van een gebied met zich mee dat, niet toevallig, de volksgeloof van VIA dei BRIGANTI heeft aangenomen, zoals talrijke spreekwoorden en verhalen getuigen. De BRIGANTAGGIO, naast dat het een nationaal fenomeen is met bijzondere wendingen in Zuid-Italië, kende ook een aanzienlijke ontwikkeling in Piemonte: al sinds de middeleeuwen vertegenwoordigde het banditisme vaak de enige bron van levensonderhoud voor de arme boerenbevolking, onderdrukt door feodale misstanden en tot wanhoop gedreven. Het fenomeen nam toe en veranderde, waarbij het in sommige gevallen de vorm aannam van ware massaconcentraties. In Piemonte kreeg het banditisme vanaf het einde van de 17e eeuw een nog preciezer politieke identificatie, waarvan de doeleinden vaak ideologisch van aard waren, tegen de jacobijnse bourgeoisie van de nieuwe napoleontische Republiek.

Interessant is de getuigenis die in het jaar 1800 door generaal Jourdan uit Turijn aan het Ministerie van Binnenlandse Zaken werd doorgegeven: het banditisme is op zijn hoogtepunt, diefstallen en moorden worden dagelijks gepleegd met vuurwapens op de belangrijkste wegen en in de plattelandshuizen; de bandieten plegen hun misdaden tot aan de deuren van de grootste gemeenten. Over het algemeen zijn de bandieten bekend bij de bewoners, maar niemand durft hen aan de autoriteiten aan te geven uit vrees om vermoord te worden. Het fenomeen had een grote spreiding in veel delen van onze regio en vormde een doorn in het oog van de regering, en tegelijkertijd een bedreiging voor de bevolking. Honger, ellende en de wanhoop veroorzaakt door de oorlog leidden vanaf het einde van de 19e eeuw tot het banditisme voor veel boeren. In deze context bood een woest gebied, dichtbebost, met enkele transitwegen in de vallei en weinig bewoonde kernen, die op afstand van elkaar lagen, zoals het gebied van Cisterna d'Asti en Ferrere, een geschikte omgeving waarin het banditisme zich ontwikkelde. Ook in de 20e eeuw en tot de Tweede Wereldoorlog was dit soort fenomeen aanwezig.

De VIA dei BRIGANTI is heden ten dage dus een bron van inspiratie en kan de leidraad vormen voor de ontdekking van dit gebied, dat in werkelijkheid veel suggestiever is in termen van milieu en landschap. Cisterna d'Asti is een belangrijk knooppunt in de overgang tussen de morfologie van Roero, vooral gekenmerkt door burchten en erosiefenomenen, en die van de Alfieri-heuvels, waar de heuvels zachter zijn, nog intact in het westelijke gebied, om bewooner en gecultiveerder te worden in de oostelijke delen. Deze route voegt zich bij LA VIA DEI SANTI en verbindt zich derhalve met de grote paden van religiositeit.