Jardin de la reine - Doornik

Om de stad uit te breiden werd de "Jardin de la reine" (tuin van de koningin) in 1872 aangelegd als gevolg van de ontmanteling van de versterkte verdedigingen van de stad onder het Ancien Régime. Op de plaats waar zich de wallen, grachten en bastions bevonden die de oude stadspoort van de "Zeven Fonteinen" verdedigden werd het park aangelegd.

Toen Lodewijk XIV Doornik veroverde, koos hij ervoor om alle vestingwerken te vernietigen of opnieuw te gebruiken en vroeg hij Vauban om ze opnieuw te configureren. Deze laatsten kozen ervoor om de Schelde te kanaliseren en de stroming ervan te verminderen, en plaatsten vervolgens steunberen. Van de oude vestingwerken is vrijwel niets meer over, behalve discrete stenen aan de “Scheldezijde” van de tuin. We zien een stuk witte stenen, gedeeltelijk bedekt met klimop, wat overblijft van een “bolwerk”, een artillerieboulevard. Daar werden kanonnen geïnstalleerd om op de vijand te schieten, vooral op boten die de Schelde passeerden.

Deze oude stadswallen, die tot zeven meter hoog rezen, dateren uit de Engelse bezetting tussen 1513 en 1519 (onder Hendrik VIII). We zien witte diamantgeslepen stenen, typisch voor Engelse vestingwerken.

Het park bestaat grotendeels uit een waterpartij die ongeveer op hetzelfde niveau ligt als de nabijgelegen Schelde. Het park kreeg te maken met de volle kracht van de hevige storm van mei 2009, die fataal was voor heel wat eerbiedwaardige bomen. De vrijgekomen ruimte werd beplant met mahonia's, hortensia's en hibiscus, bloeiende soorten die voldoen aan de wensen van Doornik.

Je kunt er een zwarte walnoot (Juglans nigra) bewonderen, de grootste van het land, kale cipressen (Taxodium distichum), prachtige paarse beuken (Fagus sylvatica "Atropurpurea") en vele andere soorten.

Willem Vandenameele