Klooster Reinfeld

Het klooster Reinfeld werd in het jaar 1186 op verzoek van graaf Adolf III van Holstein door cisterciënzers uit het klooster Loccum opgericht als klooster Reynevelde. Op 10 mei 1189 ondertekent keizer Friedrich I. Barbarossa in Regensburg een oprichtingsakte. In november 1190 trok de eerste abt Hartmannus met 12 monniken het tijdelijke klooster binnen, de definitieve kerk werd vermoedelijk pas in 1236 gewijd.
Het klooster ontwikkelde zich dankzij de vooruitziendheid van zijn abten snel tot een van de rijkste en meest gerespecteerde kloosters in Noord-Duitsland met uitgebreide landbezit tot in het Balticum en waardevolle deelnemingen in de zoutziederij van Lüneburg. Rond 1440 waren er 60 fratres in het klooster. De monniken legden talrijke vijvers aan die ze gebruikten voor de karperkweek. De toenmalige tot 60 karpervijvers waren echter niet voldoende om in de visbehoefte van het klooster te voorzien, zodat ter aanvulling op de voedselvoorziening van de monniken ook grotere hoeveelheden zeevis uit Lübeck moesten worden ingekocht. Het rijke klooster had een stadshuis/economiehof in de naburige Lübeck, de aan de Obertrave tussen Marles- en Dankwartsgrube gelegen residentie Im Reinfeld. Ook politiek had het enkele invloed, aangezien de abt door de Lübecker bisschoppen en de Holsteinse hertogen werd belast met de registratie van contracten.

Wikipedia