Palazzo Taglivia S. Giacomo - Sciaccca

Palazzo Taglivia S. Giacomo is een monumentaal gebouw en een van de meest prestigieuze in Sciacca.

Het wordt gekenmerkt door een originele mix van architecturale stijlen, van de imperium stijl die zichtbaar is aan de zuidkant, tot de neogotisch dat kenmerkend is voor de façade die opvalt boven Piazza S. Friscia, met torenspitsen, rozetten en kanten kantelen.

Palazzo Tagliavia werd opgericht in de 15e eeuw en in de 19e eeuw gerenoveerd door Giuseppe Tagliavia. Die wilde de oorspronkelijke vijftiende-eeuwse structuur respecteren.

Het is een enorm en majestueus paleis, gevormd door de grote kariatiden die hoog uit de zee oprijzen, langs de huidige Via Vittorio Emanuele, waar ooit de monumentale ingang lag. Ervoor lag vroeger een weelderige tuin met jasmijn, blauwe regen en araucaria's, met uitzicht op zee.

Het Palazzo Tagliavia di S. Giacomo besloeg ten tijde van zijn grootste uitbreiding een groot gebied van meer dan 4000 vierkante meter tussen de straten Licata, Vittorio Emanuele, Piazza S. Friscia en Via Bevilacqua.

Na de verdeling van het landgoed onder de zussen Josephine en Maria Carmela Tagliavia, dochters laatste markies van San Giacomo Don Antonino die op jonge leeftijd stierf, werd het paleis rond 1960 in twee delen verdeeld. De veranderingen die plaatsvonden in het middenwesten van het gebouw als gevolg van verdere erfelijke delingen en desinvesteringen hebben helaas de oude constructie onomkeerbaar beschadigd, het oude pand uiteengereten en de structuur vervormd door het leegmaken van de interieurs en nieuwe verhogingen bouwen.

Zelfs de grote Salone dell'Aurora werd totaal verwoest: in het volume ervan werden twee appartementen gebouwd, waarvan de bovenste geen ramen in de voorkamers had. Er zijn nog enkele oude deuren en zonweringen van de voormalige hallen, versierd met puur goud, die vandaag de dag getuigen van de verfijning van de decoraties.

Gelukkig bleef tijdens deze omwentelingen de hoofdgevel van de Corso Vittorio Emanuele intact, ook al is de oude lobby van de hoofdingang nu omgebouwd tot een pakhuis, omdat de oude traptoegang vanaf de Corso Vittorio Emanuele is vernietigd. Wat vroeger de binnenplaats van het paleis was, is tegenwoordig een gemeenschappelijke binnenplaats geworden met toegang via de Via Licata; De rechterhelft van de binnenplaats is met de bouw van meerdere appartementen volledig verbouwd en verhoogd en heeft de uitstraling van een anoniem modern condominium. De linkerkant is in plaats daarvan bij zijn oude neoklassieke délabré gebleven: het contrast is groot.

Rond 1955 verwoestte Went ook de grote tuin met uitzicht op de zee, die zich in de jaren zestig uitstrekte voor het paleis.

Willem Vandenameele