Slag bij Ankara

De Slag bij Ankara werd op 20 juli 1402 uitgevochten tussen het Osmaanse rijk van sultan Bayezid I en de legers van Timoer Lenk, de kreupele, heerser over de Turks-Mongoolse Timoeriden, op de vlakte van Çubuk, nabij Ankara.

Timoer had eind 14e, begin 15e eeuw een reeks overwinningen behaald op Transoxanië , Perzië , de Gouden Horde en Noord-India .Zijn verovering van Syrië en Bagdad in 1401 bracht hem tot aan de grenzen van het Ottomaanse rijk, Anatolië. Een rechtstreekse confrontatie tussen beide legers was onvermijdelijk geworden. De plaatselijke krijgsheren moesten schipperen tussen beide heerser om de bescherming van hun gebied te verzekeren.Bayezid I, die bezig was met de belegering van Constantinopel, verliet de stellingen en trok op naar Timoer toe die vanuit Karabach naar het betwiste fort van Kemah. Dit fort wist hij na 10 dagen te veroveren en hij trok verder naar Sivas.De diplomatie trad in werking; Timoer eiste de overgave en uitlevering van de voortvluchtige sultan van Bagdad, Achmed Jalair en van Kara Joesoef, leider van de Zwarte Schapen. Beide waren voor Timoer gevlucht en hadden bij de Osmanen bescherming gekregen. Bayezid I liet de onderhandelaars dan ook weten dat de voorstellen onaanvaardbaar waren. Hierop belegerde hij Ankara. Zij verlieten het beleg zodra hun verkenners het Ottomaanse leger zagen naderen. Dit leger telde 85.000 manschappen maar was uitgeput door de achtervolging, van Boersa tot Sivas en dan terug naar Ankara en had vooral problemen met de aanvoer van water. Timoer had immers al de bronnen rondom Ankara onklaar gemaakt. Dit, in combinatie met het bloedhete zomerweer, gaf de Timoeriden een overweldigend voordeel.

Wikipedia