Amicale Solvay à Couillet

Charleroi was ooit het synoniem voor sodazout. Autodidact Ernest Solvay ontwikkelde in 1861 zelf een uniek procedé om sodazout te maken. En dat was veel efficienter dan het toen gebruikte het Leblancproces. Door het Solvayproces toe te passen kon er veel goedkoper soda gemaakt worden, en aldus groeide de fabriek uit tot één van de belangijkste chemische bedrijven ter wereld.

Het Leblancproces vond plaats bij hoge temperaturen, wat een hoog energiegebruik met zich meebracht. Bovendien kwam het schadelijke restproduct calciumsulfide in grote hoeveelheden vrij.

Het Solvayproces heeft veel keukenzout nodig om soda te produceren. Daarom werden Solvayfabrieken gewoonlijk gevestigd nabij voorkomens van zout, en eventueel kalksteen en steenkool. Het benodigde ammoniak werd oorspronkelijk gewonnen uit ammoniakwater, een bijproduct van gasfabrieken en cokesfabrieken. En die waren er hier ook.

Dromos