Porta Westfalica - Van wandelschoenen, Willem en het Wittekindsburg

U begint uw wandeling bij de Schiffmühle in Minden. Het is een volledig functionerende replica volgens plannen uit de 19e eeuw. Als u het kraken van het waterrad en het klateren van het water hoort, richt dan uw blik naar het zuiden, richting Porta Westfalica. Daar ziet u uw doel voor vandaag: het Wiehengebergte met het Keizer Wilhelm-monument.
Langs de Weser wandelt u ongeveer 6 kilometer tot aan het monument. Door zijn verheven positie op de Wittekindsberg boven de doorgang van de Weser door het gebergte, de "Poort naar Westfalen", is de Willem al zichtbaar vanaf de snelweg. Het monument, ontworpen door de gerenommeerde architect Bruno Schmitz, werd aan het einde van de 19e eeuw gebouwd door de toenmalige Pruisische provincie Westfalen. Vanaf zijn ringterrassen heeft u een indrukwekkend uitzicht over de beginnende Noord-Duitse laagvlakte. Sinds de zomer van 2018 kunt u in het informatiecentrum uitgebreide informatie vinden over het monument. Ook is er een restaurant bij het monument gevestigd.
Uw route leidt u naar het westen. Na ongeveer een kilometer bereikt u de Moltketoren, vanwaar u een prachtig uitzicht heeft op de omliggende gebergten. De toren, oorspronkelijk gebouwd van Portasandsteen, diende vroeger als bakenpunt voor landmeting. Na een korte wandeling bereikt u uiteindelijk de Wittekindsburg, een hooggelegen burcht die diende als vluchtburcht met muren en wallen. Het terrein is ongeveer 660 meter lang en 100 meter breed. In dit gebied vindt u vandaag de dag de in de 19e eeuw gebouwde excursieherberg "Wittekindsburg". Iets ten zuiden daarvan starten de deltavliegers hun vluchten over het Wiehengebergte. Waarschijnlijk was het stoppen van de Wittekindsbron een voorwaarde voor de bouw van de Wittekindsburg. Rond 1900 kreeg de bron een tempelachtige, halfronde stenen omlijsting met een stenen reliëf dat de sage van het "bronwonder" toonde. Dit is helaas later gestolen. Volgens de legende vochten in de 8e eeuw de heidense Saksen tegen de verovering en kerstening door de Frankische koning Karel de Grote. Op deze plek bekeerde de Saksische hertog Widukind zich tot het christendom nadat zijn paard een bron had blootgelegd door met zijn hoeven te schrapen. In zijn burcht kwam het toen tot een vredesakkoord met de woorden "Deze burcht moet nu 'min en din' (van jou en van mij) zijn". Als antwoord zei Karel de Grote "Dan moet het ook de naam Min-din dragen", en volgens de legende kreeg de stad Minden zo haar naam. Op het terrein van de burcht bevindt zich ook de Margarethenkapel, die al in de 13e eeuw in geschriften wordt vermeld. Ter gelegenheid van de restauratie in 1842 werd in aanwezigheid van koning Friedrich Wilhelm IV en zijn gemalin een lindeboom geplant, die vandaag de dag nog bewonderd kan worden als "Koningslinde".
Iets verderop vindt u de Kreuzkirche, een in de jaren 90 blootgelegde kerkbouw die dateert uit de 10e eeuw. De naam komt vanwege het feit dat de fundamenten in de vorm van een Grieks kruis werden gebouwd. De ruïne, die inmiddels wordt beschermd door een glazen constructie, is een echte zeldzaamheid: slechts vier vergelijkbare gebouwen zijn uit die tijd bekend.
Na deze uitgebreide wandeling leidt de weg terug naar Minden gelukkig bergafwaarts langs de Burgweg en de Kapellenweg richting Barkhausen. Langs de berg wandelt u de Philosophenweg af en komt u in het centrum van Aulhausen. Via de kleine weg Weserufer komt u weer op de Weserradweg, die u de laatste kilometers terug naar de stad leidt.