Bunkercomplex Overvoorde

Het Bunkercomplex Overvoorde in Rijswijk is een in 1940 in de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers gebouwd aantal bunkers als een zogenaamde Funkhorchstelle ten bate van de Luftwaffe.

Kort na de bezetting van Nederland door het Duitse Rijk werd het Haagse landgoed Overvoorde in Rijswijk als Stützpunkt ingericht met uiteindelijk de bouw van een 35-tal bunkers. Het landhuis werd voor gebruik als officiersverblijf gevorderd. Reden voor de bouw op dit landgoed was de aanwezigheid op het terrein van een in de jaren ’30 door het Duitse Siemens voor de PTT aangelegd internationaal telefoonleidingenknooppunt, de gunstige ligging ten opzichte van Engeland en de toen zeer afgelegen ligging in de landgoederenzone. De meeste Duitse bunkers waren gebouwd volgens standaardindelingen, die in typen werden ingedeeld. Zo liggen er nu nog een zestal Küver 413 bunkers, Het type 413 op Overvoorde wijkt af van het standaard type 413 en wordt daarom 413a genoemd. Het onderkomen in deze '"uver bood plaats aan negen manschappen. Dit type is in Nederland uniek. De grootste bunker in Overvoorde is eveneens een uniek gebouw, afwijkend van de standaardnormen, met 2,5 meter dikke muren en dak van gewapend beton en afmetingen van 39 x 12 meter. De bunker was een SK-bunker , ingericht voor het afluisteren van radio-, telefonie– en telegrafiesignalen en als communicatiepost. Er stonden vijf grote antennes, die samen dienst deden als peilontvanger van 1940 tot 1943. Vooral het geallieerde berichtenverkeer van en naar Engeland werd opgevangen en later in de oorlog om van onder andere vliegveld Deelen Duitse jachtvliegtuigen de lucht in te sturen om geallieerde bommenwerpers te onderscheppen. In 1944 ontruimde de Luftwaffe het complex en verliet de locatie.

Wikipedia