Sint-Veerleplein

Twee gebouwen domineren het Sint-Veerleplein : het Gravensteen en de ingang van de Vismijn. Diverse andere oude gebouwen (eentje van 1737) sieren het Sint-Veerleplein. Het zijn bijna allemaal restaurants en café's.
Door de opkoop van gronden van de Graaf, konden de schepenen in de 13de eeuw de stad van 80 tot 644 hectaren laten uitbreiden. Daardoor kwam de grafelijke voorhof van het Gravensteen in het stadsgebied van het schependom te liggen.
De grachten rondom en langs het Sint-Veerleplein en de Geldmunt slibden dicht, waarop tal van stadslieden hun huizen bouwden. Tot omstreeks 1900 zat het gehele grafelijke kasteel ingesloten in de bebouwing

De naam van dit plein verwijst naar de vroegere Sint-Veerlekerk. Van de kerk is helemaal niets overgebleven, maar Veerle kun je wel nog zien. Er staat een poortje met een beeldje van de heilige rechts als je met je gezicht naar het Gravensteen staat.
Het verhaal gaat dat de moestuinen en graanoogsten heel dikwijls werden verwoest door ganzen. Dit bleef duren tot Veerle aan de stadsrand een hut bouwde met een tuintje eromheen. Door haar zorg en geduld kwamen de ganzen na een tijdje het erf niet meer af. Ze werden zelfs heel goede bewakers wanneer er gevaar dreigde. Maar op een nacht kwam er een kerel een gans stelen, sneed het dier de hals over en vergastte zichzelf op een maaltijd. Zodra Veerle ontdekte dat er een gans was verdwenen, trok ze naar de stad op zoek naar restjes. Ze vond een poot, een vleugel… en had uiteindelijk heel het skelet samen. Ze weende en bad tot onze Lieve Heer dat de gans weer levend zou worden. Ze viel uiteindelijk in slaap en wat bleek bij het wakker worden? Jawel, de gans was weer levend. Een mirakel, genoeg om van onze brave Veerle een Heilige Veerle te maken. Sindsdien raakte niemand nog haar ganzen aan.

Midden op dit plein staat een leeuw die ons herinnert aan de wereldtentoonstelling van 1913. Het monument werd opgericht ter ere van de organisatoren.
Op identiek dezelfde plaats stond vroeger een bakstenen oven met een wel heel specifiek doel. Vroeger werden op het Veerlepleintje namelijk de valsmunters gestraft. Op de bakstenen oven werd een grote kookpot met water of eventueel olie geplaatst, die dan aan de kook werd gebracht. De valsmunter werd versierd met zijn eigenhandig gefabriceerde munten en werd zonder pardon in de kookpot gegooid…

dtabruyn