Heidebos te Wachtebeke 8 km

Parkerken op parking 1.

Het Heidebos is een prachtig natuur- en wandelgebied op het grondgebied van Wachtebeke en Moerbeke met een oppervlakte van 270 ha, waarvan het beheer toevertrouwd is aan Natuurpunt Moerbeke-Zuidlede.

Het Heidebos is hiermee het grootste natuurgebied van Natuurpunt in Oost-Vlaanderen.

OPGELET: Honden zijn op sommige delen van deze wandeling niet toegelaten!

De bezoeker wordt getrakteerd op een gevarieerd landschap. Achter elke bocht ontplooit zich steeds een nieuwe boeiende wereld. De ene keer loopt je langsheen statige beuken en eiken of door een Heidegebied. In de berken- eiken-en dennenbossen ben je alweer alle gevoel voor oriëntatie kwijt.

Wat is daar te beleven?

Het Heidebos staat bekend om zijn bijzondere planten en paddenstoelen. De kleine Knoopzwam, het Eikenbladfranjekelkje en het Adelaarsvarenrijpkelkje zijn enkele zwammen die in het oog springen. Als echte heideplanten vallen Hondsviooltje, Vogelpootje en de kleine Leeuwenklauw het meest op.

De keizer van het Heidebos is echter de Wespendief. Een roofvogel, die heel erg op een buizerd lijkt, blinkt uit door wespennesten op te sporen en uit te graven. De Boompieper valt op met zijn typische parachutevlucht wanneer hij zijn liedje ten beste geeft. Al zingend vliegt hij uit de top van een boom op, maakt een boogvlucht en valt dan als een parachute terug in een andere boomtop.

Kort om. In het Heidebos wordt je ondergedompeld in een schitterend stiltegebied.

In de vroege ochtend zoeken de laatste nachtdieren en rustplaats tussen de eerste priemende zonnestallen. Tegen de avond neem je ongewild deel aan de strijd tussen de vallende duisternis en de krimpende zonnestralen die het bos in een geheimzinnige en raadselachtige sfeer omtoveren.

In het Heidebos stoot je vast op vreemde resten beton als van een autoweg. In werkelijkheid is dit een oud Duits vliegveld.

Verder ontmoet je vast en zeker de slenterende Gallowayrunderen, krijsende Ransuilen, jagende Wespendieven, de streekeigen levendbarende Hagedis, een schichtig Reetje en vele raadselachtige Paddestoelen.

Geschiedenis van het gebied

Tussen 1568 en 1648 woedde in deze streek de Tachtigjarige oorlog. Daarbij stonden de Noordelijke (Staatse) en Zuidelijke (Spaanse) Nederlanden tegenover elkaar. Deze oorlog was ook een godsdienstoorlog tussen protestanten en katholieken. Het Waasland was een frontgebied. De Spanjaarden legden hier een verdedigingslinie aan tegen de meer noordelijke forten van prins Maurits. Deze Spaanse forten kregen veelal de naam van een heilige. Het waren vooral aarden wallen, omringd door een gracht. Binnen de wallen was er een primitief kamp voor de soldaten. Aan het voormalig noordelijk gelegen fort Francipany zijn de oude wallen en grachten nog duidelijk herkenbaar. De glooiing van het terrein duidt aan waar de vroegere verdedigingsgracht lag. Naast het fort “Francipany” waren er nog andere forten. In 1645 bouwden de Spanjaarden het fort “Ter West” langs de Parmavaart. Deze ‘vaart’ werd in de zestiende eeuw door de Spanjaarden gegraven voor de bevoorrading van de troepen bij het beleg van Antwerpen. Bijna op één rij lagen de forten “Francipany”, de “Papemutsen” en “Ter West”. Dit laatste fort lag waar nu de verbindingsweg tussen Wachtebeke en Moerbeke loopt, ongeveer ter hoogte van de toegang tot het Heidebos. Deze straat heet daarom ook de Fortstraat.