sommeltjesberg

De Sommeltjesberg
Oostelijk van het dorp De Waal, aan het begin van de Oosterenderweg, lag eeuwenlang een heuvel die in de volksmond Sommeltjesberg werd genoemd. De plaatselijke bevolking was er van overtuigd dat er in de heuvel Sommeltjes woonden, geesten of spoken. Deze Sommeltjes dansten in het maanlicht op de berg.
Daar maakte men elkaar graag bang mee. De Sommeltjes stalen ook metalen voorwerpen en verstopten die in de berg. Sommeltje kan een verbastering zijn van het Friese woord voor verzamelen: sommelje.
De Sommeltjesberg werd in 1777 afgegraven door de eigenaar van het land, Simon de Breker. Gelukkig was Pieter van Cuyck daarvan getuige. Hij bezocht Texel en tekende de afgraving op. Uit de berg kwamen Romeinse importgoederen zoals keukengerei en voorwerpen uit de streek. Hij kwam tot de conclusie dat het hier ging om een grafheuvel waarin de as van een voorname streekbewoner samen met en een keur aan voorwerpen was begraven.

jan