Door het veenlandschap van Baraque Michel

545 - 578 - 396 - 392 - 204 - 677 - 911 - 446 - 633 - 137 - 409 - 341 - 578 - 545

De Hoge Venen vormen een landschap dat zich niet zomaar laat kennen. Deze wandeling vertrekt aan Baraque Michel, een herberg die in de 19e eeuw werd opgericht midden in de heide. In tijden van mist of sneeuwstorm luidde men hier een klok, om verdwaalde wandelaars terug te leiden.

Vanaf de kapel Fischbach volgen we het knuppelpad. Onder onze voeten klinkt het water — klokkend, stromend — alsof het veen zelf ademt. We bevinden ons op een sponsachtige bodem, gevormd door eeuwen van afgestorven planten. De sparrenbossen zijn recent gekapt, in een poging het landschap te herstellen naar zijn oorspronkelijke staat: een open, nat hoogveen.

Het pad voert ons langs het Grote Ven en verder naar het Kruis der Verloofden, een stille herinnering aan François en Marie, die hier in januari 1871 omkwamen in een sneeuwstorm. De veengronden maken plaats voor de ruige bedding van de ru de Polleur. Het pad slingert zich tussen elzen en berken, soms smal, soms modderig.

Verderop bereiken we de “Six Hêtres”: zes beuken, verloren in een zee van naaldbomen. De terugweg voert ons langs Fagne Setay, waar het landschap zich opnieuw opent. De tocht is lang, maar blijft boeien — een wandeling door een gebied dat zijn geheimen slechts langzaam prijsgeeft.

• Parkeergelegenheid: Parking naast Baraque Michel
• Start: Wandel langs de Fischbach-kapel en volg het knuppelpad.
• Aanbevolen: Waterdichte schoenen of laarzen zijn sterk aanbevolen! Eetgelegenheid bij Baraque Michel.
• Moeilijkheidsgraad: Een lange tocht die plaatselijk zeer modderig kan zijn, afhankelijk van het seizoen.