Rond en in het Natuurpark Sclaigneaux. Uitzonderlijke natuur tussen gerst en groeve.

Het Natuurreservaat van Sclaigneaux is een fraai stukje, voor de Vlaming onbekend, natuurgebied gelegen is op de hoogten van Seilles, op de linkeroever van de Maas tussen Andenne en Namen. Dit gebied van 80 hectare is sinds 1979 een natuurreservaat. In de jaren 80 begon een periode van herstel, bescherming en valorisatie van het reservaat, die vandaag nog steeds voortduurt. Het is erkend door het Waalse Gewest als een uitzonderlijke site van biologisch en historisch belang en maakt deel uit van het Natagora-netwerk. Dat heeft te maken met de vroegere industriêle activiteit van ertsontginning. De flora is aangepast aan een omgeving met een hoog lood- en zinkgehalte. 

Er zijn verschillende mooie, vrij korte wandelingen doorheen het reservaat. we kozen hier vboor een traject dat deels langs de randen loopt en balanceert tussen boskant en het agrarisch plateau om dan tijdens de tweede helft dwars door het reservaat te stappen. We zorgen voor een afwissleing tussen open terrein en bosgebied zodat het zelfs op ene hete dag aangenaam wandelen is. 

Het traject is doorgaans gemakkelijk. Er is evenwel een kort deel met een enigszins sportieve helling. We hebben dit op het traject als een POI aangegeven.

Achtergrond

De vallei wordt gekenmerkt door kalksteen- en dolomietgroeven. In het reservaat vermengen beide soorten zich, wat een brokkelige, onbruikbare steen oplevert die dan ook nooit door steenhouwers is gewonnen. In 1880 vestigde zich hier een zinkverwerkingsfabriek. Enorme schoorstenen op de rotsachtige bergkammen stootten zwavelhoudende gassen vol zware metalen uit. Zure regen viel op het terrein en het mengsel was zo corrosief dat de rotsen bloot komen te liggen. Er groeide niets meer op deze verzuurde bodem. Tegenwoordig worden de hellingen van de Maas in het reservaat opnieuw bevolkt door een originele vegetatie die zich aan deze enorme vervuiling heeft moeten aanpassen. Ondanks het verstrijken van de jaren is de humuslaag nog steeds vrijwel onbestaande en zijn gewone planten zoals de smalle weegbree of de kleine zuring aangetast door dwerggroei. Deze interessante grasvelden strekken zich uit over de helling. De vegetatie is er kort, onderbroken door enkele bosjes grassen en zeldzame orchideeën die zich hebben aangepast aan de zware metalen. In het voorjaar verspreidt een tapijt van wilde tijm zijn Provençaalse aroma. Vlinders leven er naar hartenlust, waaronder de zeldzame blauwe vlinder die hier met honderden tegelijk bloeit.

Hoewel de site wordt gekenmerkt door de originaliteit van de grasvelden, biedt hij nog tal van andere, even interessante milieus. In een oud, drooggelegd bezinkingsbassin groeien zeldzame orchideeën, bijna als onkruid. Een ander juweeltje van het reservaat zijn de heidevelden met struikheide. Aan de rand van een dennenbos strekt zich een veld uit met deze heideplanten, die aan het einde van de zomer een schitterend paars tapijt vormen. 

Openingsuren

Het is het hele jaar door geopend. Honden moeten aan de leiband worden gehouden. Vrije toegang op de gemarkeerde paden. Let op, sommige paden zijn alleen toegankelijk voor voetgangers!

Een beetje uitkijken.

Wees voorzichtig bij het plukken van paddenstoelen of andere planten. In de 19e eeuw vestigde zich een grote smelterij in de Maasvallei, net onder het huidige natuurreservaat. De rook die door deze industrie werd uitgestoten, die sterk verontreinigd was met zware metalen (lood, zink, koper), werd systematisch naar de hellingen van de vallei afgevoerd. Dit leidde tot een geleidelijke vergiftiging van de bodem.