Pont des Invalides

Het geschiedenis van deze brug begon in 1821, toen ingenieur Claude Navier aan een ontwerp van een technisch revolutionaire brug werken, die tegenover het Hôtel des Invalides moest komen (op de locatie van de huidige pont Alexandre-III).
Zo begon in 1824de bouw van een hangbrug over de Seine. Helaas, breuken en aardverschuivingen ontwerp veroordeelden het ontwerp tot afbraak nog voor de effectieve ingebruikname.
Na klachten van verdedigers van het perspectief vanaf les Invalides besloot de administratie van de brug site stroomopwaarts te verschuiven. Deze keer een hangbrug in drie partijen ondersteund door een 20 m hoge portiek, met twee pijlers in de Seine. De ingenieurs Marie Fortuné de Vergès en Bayard de la Vingtrie beëindigden hun werk in 1829, maar ze raakte al snel vermoeid en toegang moest gerelementeerd worden vanaf 1850. Ze werd in 1854 afgebroken en vervanging voor de Wereldtentoonstelling van 1855. Het waren Paul-Martin Gallocher de Lagalisserie en Jules Savarin, die gebruik maakten van de bestaande pijlers van de vorige hangbrug en nieuwe centrale pijler toevoegden, om zo een boogbrug in metselwerk te bouwen.
De nieuwe pijler werd versierd met twee allegorische groepen, stroomopwaarts La Victoire terrestre door Nicolas-Victor Vilain en stroomafwaarts La Victoire maritime door Georges Die bolt, terwijl de oude pijlers werden versierd met militaire trofeeën met de keizerlijke wapens, werken van Astyanax-Scévola Bosio. Nochtans sterker, verzakte deze brug in 1878 zo’n 25 tot 30 cm, en verloor ze twee bogen tijdens de hiver1880 (hersteld tegen het einde van dat jaar). De brug is sindsdien stabiel. De enige verandering in de 20e eeuw was de uitbreiding van de trottoirs in 1956.
Voor de Wereldtentoonstelling van 1900, is de brug stroomafwaarts voorzien van een voetpad, la passerelle des Invalides.

Rudy Wuyts