Sint-Rochus, de favoriete pestheilige

De heilige Rochus werd bijzonder efficiënt geacht om door zijn voorspraak de pest af te wenden. Was de heilige immers zelf niet geraakt door deze ziekte wanneer hij van Rome huiswaarts keerde? Ziek zijnde schuilde hij in een grot, maar elke dag daalde er een engel uit de hemel neer met water en elke dag kwam de hond van de bakker hem een stuk brood brengen. Rochus genas.

In elke dorpskerk stond er wel een beeld van de heilige. En wanneer de pest verdwenen was, had hij werk genoeg met nieuwe besmettelijke ziekten zoals dysenterie en cholera.

In de Onze-Lieve-Vrouwekerk zien we enkele tekenen van deze verering van Sint-Rochus: een schilderij van Sint-Rochusen een processievaandel van het broederschap van deze heilige. In Diest waren het de begaarden uit het naburige klooster die de verering actief uitdroegen. Ze verkochten litanieën en de levensbeschrijving van de heilige. Ze bezaten gecertificeerde relikwieën. Als je lid was van een broederschap was je zeker dat er door onderlinge solidariteit voor jou zou gebeden worden, dat je kon sterven met een dure waskaars in je handen en dat je begrafenis en mis geregeld werden.

Jan Rymenams