Hoeve De Lange Schuure

* Stuiverstraat nr. 599. Hoeve "De Lange Schuure", gelegen in de zuidelijke punt van de in 1744-1749 drooggelegde Sint-Catharinapolder, omringd door permanente weilanden. De hoeve verwijst met haar naam naar het boerenhuis dat een uitgesproken langgeveltype is, met incorporatie van stal en schuur. De naam wordt reeds in een tekst van 1908 vermeld.Hoeve beschermd als monument met de omliggende graslandpercelen als dorpsgezicht, bij M.B. van 26/05/05. Het historische kaartmateriaal laat zien dat sinds de 18de-begin 19de eeuw weinig is gewijzigd aan de hoeve. Hoeve "De Lange Schuure" wordt aangeduid op kaarten van 1749 en 1755 waarop de Sint-Catharinapolder is afgebeeld. De hoeve wordt dus meteen na de inpoldering gebouwd als ontginningshoeve. Kenmerkend daarbij is haar ligging bij de rand van de polder (Stuiverstraat) en de rechthoekige omgrachting van het erf, als beveiliging tegen eventuele overstromingen. Op de kaart van 1749 wordt de hoeve schematisch met één volume aangeduid; de kaart van 1755 toont twee volumes op het omwalde erf. De Ferrariskaart (1771-1777) laat de omwalling weg, de langwerpige volumes zijn haaks op elkaar gesitueerd. 19de-eeuwse kaarten geven meer details. Het Primitief kadasterplan (1835) en de Atlas der Buurtwegen (1843) geven de hoeve weer als een langgestrekt L-vormig geheel met ten oosten daarvan een klein rechthoekig gebouw. De kaart van 1835 laat zien dat binnen het L-vormig hoofdvolume, het haakse gedeelte (wagenhuis/stal) losstaat van het langwerpige deel, wat opgedeeld is in boerenhuis/stal en schuurgedeelte. In 1864 wordt aan de stal/wagenhuis een rosmolen gebouwd (noordkant), die in 1895 terug wordt afgebroken. In 1958 wordt het kleine volume op het erf afgebroken; er worden twee uitbreidingen gedaan aan de hoofdvolumes, die ondertussen verwijderd zijn. Recent werd de hoeve omgevormd tot kinderboerderij, waarbij enkele moderne aanpassingen werden aangebracht. De hoeve is omringd door weiland en is met een geasfalteerde oprit bereikbaar vanaf de Stuiverstraat. In de omgevende graslanden zijn restanten herkenbaar van laantjes, grachten en vermoedelijk een veedrinkpoel. Ten noorden van de hoeve een rechthoekig begrint erf, ten zuiden een putvaalt.Witgekalkte baksteenbouw op gepikte plint onder pannen zadeldaken met kort overstekende dakrand waaronder hanggoot. Het is een vrij uniek, goed bewaard complex, dat sinds zijn ontstaan slechts beperkt gewijzigd werd. Het betreft een 18de-eeuwse hoeve van het langgeveltype met karakteristieke woonhuis-stal-schuuropbouw, met een bijkomende dwarse stalvleugel met wagenhuis. De hoeve kan door haar omvang en afwerking als welstellend gekarakteriseerd worden. De lange zuidvleugel is opgevat als hoeve van het langgestrekte type met boerenhuis en aansluitende stal en schuur. Boerenhuis, stal en een deel van de schuur zijn midden-18de-eeuws; de schuur werd begin 19de eeuw uitgebreid. Boerenhuis van twee traveeën + twee opkamertraveeën + één deurtravee die enkel een trap naar de zolder boven de opkamer bevat; twee westtraveeën opgehoogd met één bouwlaag. Rechthoekige vernieuwde muuropeningen; getoogde kelderopeningen met houten spijlen en binnenluik. Kelder met lang tongewelf van witgekalkte baksteen; steekkappen ter hoogte van de keldervensters. Onder dezelfde doorgetrokken bedaking, stal van drie traveeën, waarvan één brede waarin brede troggewelven op houten balken, typerend voor de vroege periode van de troggewelven. Rechthoekige muuropeningen; onder- en bovendeuren. Dwarsschuur van vijf traveeën + vier iets jongere traveeën. Rechthoekige schuurpoorten tot onder dakgoot, twee lichtgleuven. Oudste gedeelte met bewaarde kap met dubbel geschoorde makelaar. Kap boven volgende vier traveeën heeft een dubbel geschoorde makelaar en bevat inscripties en dateringen o.m. "1808". Ten oosten van het erf; stal en wagenhuis onder één dak, haaks op het boerenhuis. Stal van vijf traveeën met rechthoekige, deels bewaarde muuropeningen. Zijpuntgevel met korfboogpoort en laaddeur. Breder wagenhuis met brede poort tot onder het dak, deels recent verbonden met het boerenhuis; oostelijke travee onder mank zadeldak. AFDELING ROHM WEST-VLAANDEREN, Cel Monumenten en Landschappen, Archief, DW2341.KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, Stene, primitief kadasterplan Steene, sectie B, 4de blad, ca. 1835; reeks 207: mutatieschetsen Stene, 1864/14, 1895/8, 1958/44.RIJKSARCHIEF BRUGGE, Kaarten en plannen, nr. 486: Kaart met de polder van Zandvoorde, P. Nollet (1717), vernieuwd door J. Maelstaf en C. Bouuaert, 1755.RIJKSARCHIEF BRUGGE, Kaarten en plannen, nr. 371: Kaart van de Sint-Catharinapolder bij Oostende, L. Heems, P. Maelstaf en P. Maryssael, 1749.RIJKSARCHIEF BRUGGE, Kaarten en plannen, nr. 490: Perceelsgewijze kaart met de polder van Zandvoorde, 18de eeuw.BEAUCOURT DE NOORTVELDE, R., Beschrijving der gemeente Steene, 1908, Handzame, 1977, p. 28.COOPMAN J., De laatste stuiver, in De Plate. Tijdschrift heemkundige kring Oostende, 1988, p. 98.DE FLOU, K., Woordenboek der toponymie, deel 15, Brugge, 1934, p. 220.DESCHACHT D., Straatnamen van Oostende van A tot Z, Oostende, 1998, p. 154.DESMEDT H., Stene, een dorp in de stad, Stene, 1978, p. 43.HUPPERTS R., Steene en Stene, Stene, 1984, p. 107-108.Stene, een bedreigd sprookjesdorp, in Curiosa, jg. 356, 1998, p. 12.VERBANCK R., De duinenweg van de geule tot het Spanjaardsduin, in Jaarboek 1977 van heemkring Ter Cuere Bredene.

Onroerend Erfgoed Vlaanderen