Actie van 22 augustus 1917

De Slag van 22 augustus 1917 vond plaats in de Eerste Wereldoorlog, in de Ieperboog aan het Westelijk Front tijdens de Derde Slag om Ieper. De strijd werd gevoerd door het Vijfde Leger van de Britse Expeditieleger en het Duitse 4e Leger. Tijdens de Slag bij Langemarck waren de Britten naar het noorden van het dorp opgerukt, maar waren verder naar het zuiden verslagen en hadden gefaald in het veroveren van de Wilhelmstellung, de derde Duitse verdedigingspositie. Tijdens een conferentie met de korpscommandanten van het Vijfde Leger op 17 augustus, regelde Gough lokale aanvallen om opstapplaatsen te verkrijgen voor een nieuwe algemene aanval op 25 augustus. Tijdens de Actie van de Cockcroft op 19 augustus veroverden het XVIII Corps en de 1e Tank Brigade vijf versterkte boerderijen en sterke punten met slechts 27 tot 28 slachtoffers.

De aanval op 22 augustus was een veel grotere inspanning, die de Britse frontlinie op sommige plaatsen tot 600 yard vooruitduwde, over een front van 2 mijl, maar geen van de meer afstandelijke doelstellingen bereikte. Op 24 augustus heroverde een Duitse Gegenangriff Inverness Copse op het Gheluvelt Plateau en een ambitieuzere Britse aanval die op 25 augustus gepland stond, werd afgelast. De regen begon weer op 23 augustus en op 26 augustus viel er zware regen, wat het slagveld onder water zette. Haig droeg de verantwoordelijkheid voor de offensieve operaties over aan generaal Herbert Plumer en het Tweede Leger, om de zuidelijke rand van het Gheluvelt Plateau in het offensief te betrekken. Terwijl versterkingen vanuit de legers verder naar het zuiden werden overgebracht, ging het Vijfde Leger door met kleinere operaties en op 27 augustus werden de Springfield en Vancouver blokhuizen veroverd door tanks en infanterie van de 48e Divisie, maar de meeste andere acties waren kostbare mislukkingen. Het aantal slachtoffers en de koude, natte en modderige omstandigheden verlaagden het moreel onder de infanterie aan beide zijden.

Wikipedia