Graf Jotie T'hooft

In de 18de eeuw besliste keizer Jozef II dat de kerkhoven om hygiënische redenen verplaatst moest worden naar de buitenrand van de stad. De Dijkstraat lag toen buiten de stad en was de ideale plaats.
Heel wat bekende Oudenardisten (De Boever, familie Liefmans, Omer en Prosper Gevaert) vonden hier hun laatste rustplaats. 

Het graf dat de meeste bezoekers lokt, is het graf van dichter, schrijver Jotie T’Hooft (1956-1977). Hij was een neoromantische dichter en zijn werk had voornamelijk een donkere ondertoon. Hij beschreef vaak de zaken die een vlucht konden vormen voor het dagelijkse bestaan: druggebruik, dood en zelfmoord, erotiek en seks.

Het is gebroken tussen ons,
ik had u zelfs niet meer verwacht
uw afwezigheid hield mij niet als vroeger wakker in de nacht
Toch slaap ik niet.
Ik kan niet begrijpen waarom alleen de mens z’n pijn lijdt bij het rijpen.
Straks komt er een droomkaros, zo heeft m’n mij beloofd
iemand in de spiegel, die ik dadelijk heb geloofd
om mij uit deze eenzaamheid te halen.
Ieder kind gelooft gretig in mooie verhalen.

Uit Junkieverdiet (bundel), beschrijft drugservaringen en wereld van de junkies.
Voor deze bundel ontving hij de Reine Prinsen Geerligsprijs.

Lacrm