Kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Haurt - Bure

Dit kleine oratorium, gewijd aan de Maagd, staat op een heuvel aan de rand van het dorp en dateert uit de 18e eeuw, of zelfs eerder. 

Zoals vaak het geval is, gaat de geschiedenis verloren in de legende als het gaat om de oorsprong van de kapel... Een herder of een monnik van de abdij van Bure zou op de heuvel van Haurt een beeldje hebben gevonden van de Maagd Maria die het Kindje Jezus in haar armen draagt. Hij bracht het terug naar het dorp en het beeldje werd met verering in de kerk geplaatst. Maar - verrassing! - het beeld verdwijnt en wordt teruggebracht naar zijn plaats op de heuvel van Haurt. Het verhaal wordt verschillende keren herhaald voordat men begrijpt: Onze Lieve Vrouw wil in Haurt vereerd worden.

Er wordt een kruis opgericht (1751), met een nis die het Mariabeeldje beschermt. Qua stijl lijkt het beeld ouder dan het kruis. Het vertoont enige gelijkenis met dat in Foy-Notre-Dame (17e eeuw). Het fenomeen van de 'Miraculeuze Maagd' werd al snel bekend in de regio en al snel bezochten pelgrims de heuvel om 'Onze Lieve Vrouw van Haurt' aan te roepen.
In 1778 stond daar al een kapel, zoals te zien is op de kaart van de Oostenrijkse Nederlanden die Ferraris maakte. Ze werd gebouwd met stenen die overbleven van het door de Lotharingse troepen verwoeste dorp en droeg de naam Nives.

Net als alle andere gebedshuizen had de kapel te lijden onder het Franse revolutionaire regime. Het beeld werd beledigd en de kapel werd gesloten. In 1803, zodra een nieuwe godsdienstvrijheid dit toeliet, keerden de pelgrims terug naar Haurt. De kapel werd gerestaureerd en het gebied werd opnieuw ingericht.

Omdat de oude weg een omweg was om de kapel te bereiken werd in 1850 een nieuw, directer pad erheen aangelegd, omzoomd met bomen. Het aantal pelgrims groeide. Voor de kapel werd een houten portaal gebouwd om de bezoekers tegen weersinvloeden te beschermen. In 1921 werden twee traveeën toegevoegd aan het gebouw, dat daardoor werd vergroot, en de klokkentoren werd verplaatst om boven de toegangsdeur te staan.

Voor een Mariacongres in 1935 werd het terrein opnieuw ingericht om meer bezoekers te kunnen ontvangen. Een recht pad van 800 meter lang met een hoogteverschil van 50 meter verving het oude pad. De weg van zeven smarten illustreert zeven scenes meet Maria uit de kruisweg die 14 staties telt.

Willem Vandenameele