Het kind met het boek - Durbuy

“De zittende man” en “Het kind met het boek” gemaakt door Forster Ursula en Monteforte Angelo zijn kenmerkend voor Durbuy.

Hij is een kleine jongen en nestelt zich zonder al te veel manieren in de beschutting van een heel oud latwerk dat sommigen zouden willen verwijderen uit de weg.

Hij vestigt zich daar, gelukkig, en hij voelt zich daar op zijn gemak.

Dan haalt hij als een relikwie een heel oud boek uit zijn tas.

Hij leest, een paar regels of een paar pagina's. Hij leest ze hardop voor, alsof hij er plezier in heeft om op zijn beurt degenen te zijn die hij daar ontmoet.

Hij heeft de ernstige accenten van Cyrano, de zachte en lichte stem van Roxane en de bezorgde zuchten van Christian.

Hij speelt... Hij heeft de passie van Rodrigue, zijn passie in de strijd. Hij is Chimène als hij liefheeft.

Hij is veel te klein om dit allemaal te weten, maar hij legt zoveel hart in zijn lectuur dat zelfs de ouderen zouden zeggen: "petje af voor hem! »

Hij leest, een paar regels of een paar pagina's... tot hij opkijkt naar de oude man die naar hem luistert en naar hem glimlacht.

Hij stopt, slaat het boek dicht, trekt zijn zevenmijlslaarzen aan, stopt Durandal onder in zijn tas en vliegt dan, zonder zijn enige toeschouwer met een handgebaar te begroeten, richting zijn snack en de warmte rust van een huis.

Hij is vandaag niet gekomen... maar morgen?

Morgen slaat hij zijn boek open, leent hem zijn ogen, zijn stem. Het zal hem opnieuw doen dromen en huiveren.

willem vandenameele