Graffiti, tags, straatbekladdering… of Street Art in Leuven

Bij het buitenkomen uit het Wereldcafé volgen we de gevels rechts, tot op het einde van het plein, en slaan dan rechts de Drinkwaterstraat in. Lang voor het plein dienst deed als parking van de Boerenbond, was het de drenkplaats voor de paarden. Vandaar de naam van deze straat.

We nemen meteen links de Onze-Lieve-Vrouwstraat, genoemd naar de kerk even verderop, de oudste gotische kerk van Leuven. We lopen tot aan de kerk en kijken dan rechts door de glazen deur van het hotel en zien een eerste muurschildering: reuze-bloemen met een vogel en een lieveheersbeestje.

We keren even terug en slaan, net voor de kruislievenheer op onze linkerhand, de straat in, genoemd naar de vroegere bedienaars van de kerk, de Predikheren. We lopen onder de doorgang naar de bar van het hotel.

Vraag 1: hoe heet de goedkoopste wodka die in huis Morillon geschonken wordt ?

 We komen in de Brusselsestraat, de Stieënstroot in ‘t Leives, die we links nemen. Kijk even naar de zijgevel van huisnummer 110… de skyline van Leuven in StreetArt toch !? We slaan even verder rechts het Handbooghof in. Hier in den “Ambegof” kwamen de handboogschutters van de gilde van Sint-Sebastiaan oefenen. Links van ons de Dijle, rechts de oude stadsmuur (die restauratie verdient !), en meteen de achterkant van de tuin van de fictieve woning van Thomas Berg, de commissaris in de detectiveverhalen van Jo Claes die zich alle in Leuven afspelen.

Op het einde zien we voor ons aan de overkant een klein manneke staan. (Grote mensen krijgen in Leuven kleine standbeelden, zie Erasmus en Fonske). Voorwaar toch Mercator zeker, de man die de naam “atlas” lanceerde voor een kaartenboek.  

Vraag 2: als ze in Oostende spreken van “de mercator”, waarover hebben ze het dan ?

Nadat we Mercator dag hebben gezegd, keren we even terug naar de Brouwersstraat, die we rechts inslaan tot aan tot aan park De Bruul, waar dus geen parking onder komt ! In plaats wordt het gebouw van Interleuven (nr 6) afgebroken en onderkelderd met 4 verdiepingen parking.

Vraag 3: hoe noem je in het Esperanto een milleniumboom ?

We dwarsen het park, en zien links een muur met “Bruul-diertjes”, en helemaal rechts op die muur lezen we “bruul brult, bruulparking ? NEE”, uiting van het protest tegen het vorige stadsbestuur dat inderdaad parkingplannen had onder het park.

We steken de Pereboomstraat over en nemen het bruggetje rechtover, begin van het Hambrugpad. Je leest het juist: het gaat niet om de Duitse stad, maar oorspronkelijk heette de Penitentienenstraat (die we straks menigmaal zullen tegenkomen) “den Ham”. Het gaat dus om de brug aan de Ham.

Let op: we nemen het hellend vlak naast de muur met “de cisterne” (soms amper leesbaar door de begroeiing) en gaan rechts de Leerlooierijstraat in, helemaal tot het einde. En kijk ! Een heel landschap, Street-art van DinDin. Die naam, DinDin, is de Afrikaanse naam van Vera die ook de bomen, “ons eigen bos” op de muur in het wereldcafé schilderde.

Vraag 4: hoeveel slakken heeft DinDin hier geschilderd ?

We keren even terug: we nemen de straat rechtover nummer 15, we gaan langs de huisnummers 8-6-4 en komen in de Penitentienenstraat, die we rechts inslaan. Penitentienen waren grijze nonnen (of althans in die kleur gekleed), vooral bezig met ziekenzorg, o.m. van pestlijders… tot ze er zelf van stierven. Doet me denken aan Damiaan… en aan de hulpverleners bij corona. Nog eens bedankt hè, iedereen die het land rechthield en -houdt ! Ook de logistieken van o.m. de zieken- en rusthuizen, de transporteurs, de kassiersters, de vuilnisophalers, en al die anderen ! Trouwens: vanaf hier kan je ook zgn. “corona-raamtekeningen” zien: in de Penitentienstraat, Klein Begijnhof, Ridderstraat…

We komen in de Mechelsestraat, die we dwarsen. Naast huisnummer 160 nemen we, jawel, de parking. We komen aan het Klein Begijnhof. Op het (voorlopig braakliggend) terrein links, heeft men restanten gevonden van een begijnhofkerk, mèt graven (en skeletten), wellicht van begijntjes. We nemen rechts het Klein Begijnhof tot aan nummer 3 of liever: tot aan de Heilige Familie.

Vraag 5: waar woonde de Heilige Familie weer ?

We gaan hier het gangetje rechts in en komen in een binnentuin, de Katelijnehof, met achteraan een buurt-groententuintje, maar eerst links van ons een muur met een draak en vliegende schoenen in street-art ! Hier stond immers een schoenenfabriek, het skelet van het gebouw staat er nog, en wordt nu soms gebruikt door acrobaten van de circusschool.

We lopen het tuintje door en gaan er aan de overkant uit. We zijn weer in de Mechelsestraat: rechtsaf naar boven lopen. Even verder zien we een prachtige wachtgevel (zijgevel van huis nr 174) met een pauw of feniks.

vraag 6: Op nummer 205 zie je een hoorn en een gouden ster. De hoorn verwijst naar “brouwerij de hoorn”. Maar de ster ? Hoewel het huis 30 jaar ouder is dan de lancering van dat oorspronkelijk kerstbier, dat echter zo’n succes bleek dat men het bleef brouwen, het hele jaar door,… toch zou die ster kunnen verwijzen naar een bier (want wie zegt dat die ster even oud is als het huis ? en de kleur speelt hier niet, want het is géén gouden carolus). Welk bier bedoelen we ?

Kijk even recht voor je: het imposante O.L.Vrouwbeeld bovenop de Keizersberg. Leuvenaars spreken van de Cesarsberg of den Boelenberg. De naam verwijst niet naar Julius van Asterix en co., maar naar Karel V die hier zijn jeugd passeerde.

We slaan linksaf, de Fonteinstraat in. Daar nemen we na een eindje links “la vignette”: trapjes op, en aan het einde: trapjes af langs houtskeletbouw huisjes. We komen weer in de Penitentienenstraat, en gaan naar rechts. Op het einde zien we in de Ridderstraat buurthuis ’t Lampeke, al jaaaaaaaren een vaste waarde in de strijd tegen armoede.

We steken de Ridderstraat over, even naar links en dan rechts de Wijnpersstraat in, naar boven ! Pas op ! Daarvoor moeten we de Donkerstraat oversteken (pas op voor snelrijdende auto’s ! zone 30 in de hele binnenstad ?...).

De wijnpers verwijst naar het gebouw waar de druiven geperst werden voor de wijn van de hertog van Brabant. De wijnstokken groeiden hier welig op de glooiende helling ! Later werd het dus een school voor land- en tuinbouw.

Vraag 7: Liever dan te spreken over land- en tuinbouw had men het over het resultaat van al dat werk. En dus stond aan de ingang : een school voor groenten en……. (vul aan).

We nemen even verder links de Ierse Predikherenstraat. Even voorbij huis nummer 85 nemen we de trapjes rechts naar het Noormannenpark. Aan de parking gaan we rechts, onder de doorgang naar het park, de tuin van de vroegere Wingerd (woonzorgcentrum voor dementerenden). Rechts een mooi zicht op de skyline. We doen de hele toer van het parkje (we blijven dus boven) en komen er uit op de hoek van de Noormannenstraat en de Hogestraat. Mooi ommetje toch ? We nemen die Hogestraat tot op het einde, dan even links weer de Wijnpersstraat tot aan de Mechelsevest. Loop even tot de tunnel onder de vesten: links een muur met “100 jaar de wijnpers”, nu school voor o.m. hotel en… decoratietechnieken ! vandaar de muren, rechts ook geïnspireerd op “le penseur” van Rodin.

We keren even terug en gaan langs de Mechelsevest, met onze rug naar de school, richting Brusselsestraat. We laten de auto’s rechts van ons razen op de ring, hier de “Den Boschsingel” (genoemd naar een zusterstad, het gaat dus om naamgeving wegens jumelage) en dalen straks helemaal af aan de Brusselsestraat. Intussen lopen we langs Ter Wende, een therapeutisch centrum voor kinderen en gezinnen (residentieel en ambulant).

Vraag 8: hoe blijft de zomervlieg toch overeind ?

We passeren ook het Keizershof. De ingangspoort is een restant van het vroegere grote klooster (en provincialaat, nu overgebracht naar Groot-Bijgaarden) van de broeders van de christelijke scholen, een gebouw van architect Helleputte, de Joris van ons plein.

Even verder het studiehuis “De la Salle”, waarvan de naam verwijst naar de stichter van die broederorde…

Net voor we aan de Brusselsestraat komen zien we een kinderdagverblijf. Let wel ! De naam van het kinderdagverblijf (de slabbertjes) verwijst niet naar de morsdoekjes voor baby’s, maar naar de broeders die hier ook de Sint-Jansschool oprichtten, en bovenop hun pij een witte bef droegen. Vandaar hun bijnaam: de slabberdoekskes.

Maar hier eerst vlinders op de muur en een duizendpoot op de poort. Rechts van ons het “huis van de tolerantie” en er rechtover in het blauw (maar deels bedekt door een werfkeet: muurschildering “zuurstof”.

 We dalen de Brusselsestraat af naar links, tot aan het betonnen gebouw (nummer 165) aan ons rechterhand: studentenhuis Camilo Torres, genoemd naar de Colombiaanse priester, die hier in Leuven pol en soc. studeerde, zich aansloot bij de bevrijdingstheologie, en – na conflicten met de kerkelijke overheid - zijn priesterambt neerlegde (alweer een kap over die haag) en guerrillero werd… en vermoord werd door het Colombiaanse leger.

We nemen meteen de brandweerdoorgang, en dan links de trapjes op. Daar rechts aanhouden… graffiti in alle maten en kleuren, zowat het Mekka van street-art in Leuven.

 Vraag 9: hoeveel vlinders fladderen er rond de rosse krullekop van DinDin ?

We kijken onze ogen uit ons hoofd… lopen Camillo Torres helemaal door, en komen in de Kaboutermansstraat. Linksaf en altijd rechtdoor (op het braakliggend terrein links verrijst weldra een uitbreiding van het Dijlehof, het woonzorgcentrum met assistentiewoningen dichtbij het wereldcafé in de Minderbroedersstraat, en met heel wat van onze trouwe klanten). We steken de Goudbloemstraat over, naar de Hertstraat, die uitgeeft op het Sint-Jacobsplein.

Vraag 10: hoe noemden oude Leuvenaars dit plein ?

We steken het plein diagonaal over en nemen de Biezenstraat en dan de Kapucienenvoer naar rechts. Aan de Kruidtuin slaan we links de Minderbroedersstraat in. Maar eerst gauw nog :

Vraag 11: bij wie zitten studenten hier op kot ?

We lopen langs het anatomisch theater, langs het huis van Ophem (huis voor nieuwe muziek), voorbij De Hulster, het Justus Lipsiuscollege, het Sint-Pieterscollege….

Vraag 12: hoe woon je bij De Hulster ?

Links de Waaistraat nemen …

 Vraag 13: hoe oud werd prof. E. Vliebergh ?

… en welkom terug aan het wereldcafé !