Wandelen tussen Escanaffles en Orroir

Totale lengte wandeling: 8,25 km

Knooppunten (kp): 9 - 83 - 8 - 13 - 38 – 35 – kort even van wandelnetwerk - 10

De wandeling start je het best aan het kerkhof van Escanaffles (Rue du Vivier), of in de Mgr. Descampstraat, tussen knooppunt 9 en 10. Tijdens weekdagen is er daar wel wat interferentie met het bedrijfsgebonden verkeer van Galactic SA. Dit bedrijf (kp 9) produceert afgeleide producten van melkzuur en is gehuisvest in de oude suikerfabriek van Escanaffles (te Avelgem beter bekend als ‘Slafie’). Je wandelt er langs op weg naar kp 83. Enige frappante geurhinder overvalt je langs de trekweg van de Schelde en er sijpelen ook wat vloeistoffen ongehinderd richting Scheldewater, maar zo zal je het bedrijfsproduct niet snel vergeten. Na de fabriek passeer je de bedijking van de tarabekkens van de oude suikerfabriek. In deze bekkens werd vroeger het slib opgespoten, afkomstig van het spoelen van de aangebrachte suikerbieten. Op de laatste dijk, t.h.v. kp 83, bevond zich de vroegere trektelpost van de Vogelwerkgroep Zuid-West-Vlaanderen.
Hier vind je ook de elegante spoorwegbrug richting Avelgem, die aangelegd werd eind 2014. Deze brug is enkel toegankelijk voor fietsers en wandelaars en geeft direct aansluiting op de natuurgebieden verbonden met de Avelgemse Scheldemeersen. T.h.v. kp 83 wandelen we echter in de tegenovergestelde richting, naar kp 8. We passeren onder een oude, zeer mooie bakstenen spoorwegbrug op de lijn Avelgem-Ruien-Oudenaarde. De bedding die er van afsplitst en verder zuidwaarts loopt, gaat richting Ronse. Op deze bedding zouden we normaliter lopen (Ravelroute) maar ze doorkruist de tarrabekkens en werd om die reden omgeleid. Het is een aangenaam deeltraject met tal van mooie, natuurlijke hoekjes en bloemrijke bermen. Tussen kp 8 en kp 13 wandelen we ietwat ongemakkelijk langs een drukke verkeersweg, zonder veel voetpad die naam waard. Gelukkig is het een kort stukje want we slaan al rap linksaf op de Ravelroute die de hoger vernoemde vroegere spoorlijn Kortrijk-Ronse inneemt. Het oude stationsgebouwtje van Orroir en de kruising van de diep ingesneden Rhosnes-rivier, wijzen ons de weg richting kp 38. De Ravelroute is opgesplitst in een asfaltstrook met links een ruiterpad. Links zie je de Kluisberg en rechts de vallei van het Rhosnes-riviertje dat een gevarieerde aanblik biedt van akkerland, weiland en kleine bosjes. De Rhosnes zelf is volledig onzichtbaar, wegens diep ingesneden en zeer steil bedijkt. Elke slag of trage weg loopt er op dood.
Nabij kp 38, waar je verderop een mooie kerk van Orroir ziet op een Kluisberg-achtergrond, nemen we rechts een parallelpad richting kp 35 en wandelen langs de zuidwestelijke zijde van het vliegveld van Amougies. Dit mocht het je verwonderen waarom een occasioneel sportvliegtuigje plots vlak boven je hoofd scheert. Minpunten op dit deeltraject zijn de verspreide sluikstorten met steenafval. Je kruist er opnieuw de Rhosnes en ziet direct de zeer diepe insnijding van dit riviertje in het landschap. Zeker in oostelijke richting is dit goed zichtbaar.
Tussen kp 35 en 10 wandelen we in een open, licht golvend stuk (Noir Mouton) met intensieve akkerbouw, typisch voor de leemstreek. Ook hier kijk je nu en dan best met een gefilterde blik naar het landschap. In de verte doemen de contouren van Escanaffles en de drie windmolens van de Avelgemse industriezone op. Rechts ontwaren we, reeds van ver, het populierenbosje dat oostelijk in Le Vivier ligt. Dit is een komvormige depressie die we passeren tijdens een oostelijk gelegen lus langs Rejet de Rhosnes. De kom is een mooie natuurlijke uitstulping in de vallei van de Rhosnes en een zeer welkom beeld na het ietwat strakke akkerbouwlandschap van Noir Mouton. Natuurpunt heeft er recentelijk 4 ha grasland aangekocht, voorzien van een oud, uniek slotenpatroon (zie ‘Landschap in Beeld in dit nummer). Hier gaan we kort even van het wandelnetwerk af en wandelen we doorheen een boerderij met wat opslag van machinerie richting de verkeersweg Escanaffles-Orroir. We passeren een aantal opgehoogde percelen die de kom Le Vivier scheiden van de noordelijk gelegen Rhosnes. De verkeersweg slaan we links op, om 20 m verder een trage weg te nemen die de een zeer goede beeld geeft op het historische slotenpatroon van Le Vivier en de Natuurpuntpercelen. Het is een mooie afsluiter van de wandeling want even later vinden we na kp 10 het beginpunt van onze wandeling terug aan het kerkhof of iets verder in Escanaffles-centrum.

Deze wandeling is ontworpen door Dirk Libbrecht en verscheen eerder in Klimop 2018-3. De foto's zijn van Peter Callewaert en Dirk Vergote.

Klimop is het ledentijdschrift van Natuur.koepel vzw. Meer info: http://www.natuurkoepel.be