De wegen van ons erfgoed: 130 km in Gaume

Om het seizoen af te sluiten, stellen we u een uitstap voor helemaal in het zuiden van onze Wallonië, in deze kleine, karaktervolle regio genaamd Gaume, die absoluut niet met de Ardennen verward mag worden. We hebben de abdij van Orval als toegangspoort gekozen, een klassieker die je steeds opnieuw graag bezoekt, vooral omdat de mooie wegen in de omgeving talrijk zijn. Hier zijn 130 kilometer ontdekking en plezier…

De regen die ons sinds Namen volgde, soms zacht, soms krachtiger, stopte mysterieus bij onze aankomst bij de abdij van Orval… Het beroemde Gaume-microklimaat (+2-3°C in vergelijking met de Ardennen…)? Een goddelijke interventie? Wie zal het zeggen!

Vanuit de Auberge de l'Ange Gardien leggen we de eerste kilometers af op prachtige wegen in het onderhout die goed ruiken na de regen, maar waarmee we voorzichtig om moeten gaan: het asfalt is doorweekt en sporen van modder zijn niet zeldzaam… Daarna zullen we geleidelijk het tempo verhogen, aangemoedigd door de verbazingwekkende grip van de Pirelli Scorpion Trail II, die onze grote trails van kracht voorziet.

We passeren Bellefontaine en vervolgens Lahage, waar ons een betoverende kleine kronkelige weg verwelkomt die langs een stroompje slingert en ons naar Meix-devant-Virton leidt, wat, zoals de naam al aangeeft, dicht bij Virton ligt, de "hoofdstad" van de Gaume. We verlaten de stad via de N82, richting noordoosten, richting Arlon.

„Zeg 'Gemeentehuis'“

In Ethe maken we een pauze voor het oude gemeentehuis. Het is weer een eigenaardigheid van de Gaume: hier is er geen gemeentehuis, geen burgemeester, maar gemeentehuizen en burgemeesters, zoals in Frankrijk! In Saint-Léger buigt de algemene richting naar het zuiden af en het terrein wordt markanter.

De weg telt talrijke sympathieke bochten, waar het uitzicht ver reikt, tot aan Mussy-la-Ville, een dorp waar in 1822 een zekere Étienne Lenoir werd geboren, de uitvinder van de verbrandingsmotor. Deze 2T-motor, die op gas liep, had als bijzonderheid dat hij een mechanisch gestuurde uitlaatklep bezat. Al in 1861 aandrijft deze motor een boot op de Seine. Later verbindt een voertuig met een Lenoir-motor Parijs zonder problemen met Joinville-le-Pont bij een gemiddelde snelheid van 3 km/u. Lenoir is ook bekend als de uitvinder van de bougie, een nog steeds essentieel onderdeel in de huidige benzinemotoren.

De grens is nu heel dichtbij. We steken hem vrolijk over ter hoogte van Gorcy, de eerste Franse gemeente, wiens doorgang gekenmerkt wordt door talrijke „stops“ in de rechte lijn… die hier schijnbaar iedereen respecteert! Een vreemde manier om het verkeer te vertragen, effectief, maar weinig natuurlijk.

Het terrein wordt dan richting Saint-Pancré, Tellancourt en Fresnois-la-Montagne steiler en bosrijker, plaatsen waar u waarschijnlijk nog nooit met uw banden bent geweest! We "planten" wat rond met een onverharde weg die voor verkeer gesloten is, maar uiteindelijk vinden we een oplossing, met een indrukwekkende afdaling als beloning en een geweldig uitzicht bovenop…

De Kleine Provence

De Michelin-kaart op schaal 1/200.000, waarmee we meer dan ooit trouw blijven om onze routes te plannen, toont de weg die langs de Chiers slingert tussen Montigny-sur-Chiers en Charency-Vezin, als een pittoreske route. Deze is inderdaad net zo mooi als bevredigend om te rijden, met zijn gemiddelde tot snelle bochten. Goed gedaan, meneer Michelin!

We hebben veel plezier: het is een doordeweekse dag en het verkeer is zeer gering. In Torgny keren we voor een paar kilometer terug naar Belgisch grondgebied. Het mooie bloeiende dorp nodigt uit om te luieren op zijn kleine plein, met een glas lokale wijn… De wijnbouw, een zeer oude traditie in Torgny, wordt ook vandaag de dag nog voortgezet. De huizen, in okerkleurige tinten met rode pannendaken, die doen denken aan de Provence, zijn ook het bekijken waard.

De citadel van Montmédy is een bezoek waard, maar we maken een korte halte omdat de tijd dringt en we snel naar Avioth en zijn prachtige gotische basiliek moeten. Een absolute must in de regio die je niet mag missen: onze route leidt er precies langs! De D110 slingert vriendelijk richting Breux, voordat ze de grens bereikt… waar de Franse douane tijdens onze passage patrouilleert. Ze is niet geïnteresseerd in ons, die we terugkeren naar België, maar in de voertuigen die het Hexagoon binnenrijden…

Nu ruikt het naar stal: we hebben nog maar een tiental kilometers te gaan die we in hoog tempo afleggen om in Florenville te komen. Aangekomen op het Albert-I-plein houden we ons aan de traditie van het vriendschapsdrankje, zoals het hoort na een mooie uitstap met vrienden. Goede rit en altijd voorzichtig!