Wandeling 90% veldwegen. De eerste 2 km modderig bij nat weer. Goede stevige hoge wandelschoenen zijn aangeraden. Zeker geen buggy’s. 

Met de kerk achter je ga je rechts de Walmersumstraat in, 

Bijna onmiddellijk kom je aan de rechterkant, het kasteel van Henderiks tegen. Op deze plaats stond vroeger het “hof van Bunsbeek“. Het was reeds in 1202 bezit van de abdij van Heylissem, die het gekregen had van Wouter van Bunsbeek. Vinckenbosch, een industrieel uit Tienen, kocht het goed tussen 1869 en 1880. Hij brak de hoeve af en bouwde meer naar het westen een kasteel met hoektorens. Er werd een park aangelegd in Engelse stijl. De boerderijgebouwen werden later dichter bij de kerk heropgebouwd.

Theo Henderiks, afkomstig uit Weert (Nederland), maar reeds vóór 1914 in België woonachtig, kocht het kasteel met park, wat bos en weiden omstreeks 1935, na de dood van Albert Vinckenbosch. 
Spijtig genoeg brak hij het kasteel af en bouwde rond 1937 op dezelfde grondvesten een grote villa, zoals ze er nu nog staat.
In het park staan verscheidene grote paardenkastanjes en mooie coniferen, o.a. een zilverspar (Picea pungens Glauca).

Ga naar links op het paadje tussen de huizen nr 33 en 35. Weldra kom je aan de uitkijktoren. Van hier zie je uit op de vijvers van de Paddenpoel en de Velpevallei. 
De Paddenpoel ligt deels in Bunsbeek (Glabbeek) en deels in Vissenaken (Tienen). Het gebied situeert zich in de middenloop van de Velpevallei,. Het bestaat uit moeras, hagen en bosjes, vochtige graslanden in de vallei en drogere graslanden op de valleiflank. De Velpe meandert nog sterk in Paddenpoel en de Rozendaalbeekvallei. De rivier kan er nog vrij haar gang gaan. Het is een paradijs voor ijsvogels, wintertalingen en weidebeekjuffers.

Pad naar links volgen. Je komt in het Scholbos. Hier kun je in het voorjaar duizenden bosanemonen, gele sleutelbloem en aronskelk aantreffen. 
Als je uit het bos komt de weg naar links blijven volgen. Ook aan de volgende afslag naar rechts, links verder blijven gaan.  
Zodra je op de kassei komt zie je rechts de kerk en de oude pastorij van Wever. Kasseiweg blijven volgen tot net voorbij het bosje van slee- en meidoorn. Re het padje nemen dat door de Paddenpoel gaat. Als je de wandeling wil inkorten ga je hier rechtdoor i.p.v. het reservaat in te gaan. 

Je stapt over het bruggetje van de kleine Velpe, die in Bunsbeek samen vloeit met de Grote Velpe. Van hier heb je een prachtig zicht op de kerk van Wever en de oude pastorij die volledig gerestaureerd is. 
Op de T naar Links. Hier ben je vlakbij een picknick tafel. Op de asfaltweg draai je weer naar rechts. Weldra kom je uit op de Vissenakensesteenweg waar je naar links draait. 
Aan het eerste wegje aan de linkerkant komt de verkortingsroute uit. We gaan nog een beetje verder richting Tienen en we draaien rechts de Kattenbos in met een wegwijzer naar de Hymelinusbron. 
Aan het eerste huis aan de linkerkant draai je links het Hymelinuspad op dat je volgt tot aan de bron.

De landelijke en rustige gemeente Vissenaken (bij Tienen), bezit sinds onheugelijke tijden twee parochiekerken, de ene toegewijd aan Sint Pieter, de andere aan Sint Maarten.
In de oude kerk van St. Maarten bevond zich een soort kapel, waar in 1946, in een graf, een geraamte werd gevonden, dat beschouwd werd als de overblijfselen van de Heilige Hijmelinus. De H. Hijmelinus was, volgens de legende, een priester uit Schotland, die op zijn terugreis te Vissenaken overleden is. Hij zou van koninklijken bloede geweest zijn en een naaste familielid van St. Rombout, die te Mechelen aangeroepen wordt.
De legende zegt verder dat hij in Vissenaken even rustte toen de meid van de pastoor water kwam halen in de bron. De heilige vroeg haar te drinken waarop de meid hem uitnodigde op de pastorij. Hij weigerde dit en dronk uit de kruik. Toen de meid in de pastorij kwam was het water in de kruik veranderd in wijn.

Ga op je stappen terug en ga links over het brugje. Nu kom je in de Rozendaalbeek vallei. Volg het pad door de wei en steek de asfaltweg over. Ga even naar rechts en vervolg je weg door het poortje. Weldra kom je aan een vijver waar in de zomer prachtige roze waterlelies bloeien.
Na een stevig klimmetje kom je uit aan Natuurhuis “de Gors”

Dit is een gezellig bezoekerscentrum waar je de natuurgebieden van natuurpunt in de omgeving kan ontdekken en waar regelmatig activiteiten in verband met natuur worden georganiseerd.
Op het asfalt draai je naar rechts. Voor je ligt de kerk van Sint Maarten.

De eerste, kleine Sint-Maartenskerk was opgetrokken uit keien en arduinsteen. Rond 1100 werd een (nieuwe) romaanse kerk opgetrokken. De heilige Himelinus zou er volgens de overlevering in 631 begraven zijn en dat maakte van de kerk een centrum van volksdevotie. Eeuwenlang kwamen pelgrims uit alle windstreken ernaartoe. Boven het graf van de heilige, aan de ingang, was een altaar opgericht met erboven een muurschildering die Sint-Hemelinus voorstelde. Aan het altaar, achter een gesloten deur, was een grote put. Pelgrims haalden aarde uit deze put - er stond een ladder met wel zeven sporten in, zo diep was hij - en namen die mee naar huis. Zij mengden de aarde in het eten van mens en dier en hoopten zo ziekten te genezen. Het altaar met het beeld van de heilige werd door Franse en Hollandse troepen in 1635 vernield. 
In 1778 werd de Sint-Maartenskerk afgebroken. De relikwieën van Sint-Himelinus verhuisden tijdelijk naar de kerk van Sint-Pieter in Vissenaken. Bij de inhuldiging van de nieuwe Sint-Maartenskerk in 1785 werden de relikwieën er teruggeplaatst. De nieuwe kerk werd gebouwd naar een ontwerp van architect J. Thibaut, in classicistische stijl. De huidige een-beukige kerk heeft een ranke ingebouwde toren en een vijfhoekig koor in bak- en zandsteenstijl. 

Voor je aan de kerk bent draai je rechts de Kaakstraat in. In de bocht ga je rechtdoor de veldweg op. Op de volgende T ga je naar rechts. 
Je volgt de eerste weg naar links de heuvel op. Na een tijdje doemt links voor je de watertoren van Tienen op. Hij staat net op de vroegere grens tussen Tienen en Vissenaken. Hij is 50 m hoog, alles-behalve-rond, suikerklontjeswit geschilderd, modern en zichtbaar van heel ver 

Je blijft het pad volgen tot je op een T komt. Hier ga je links en op de volgende T ga je weer links op de weg van Vissenaken naar Tienen. 
Bijna onmiddellijk is er rechts een veldweg. Die volg je, je komt op het fietspad uit. Hier ga je rechtdoor tot net voor het bosje , waar je links af slaat. Als je boven op de heuvel komt krijg je zicht op het stuk dat je al gelopen hebt en stilaan komt de kerk van Bunsbeek in zicht. 

Aan de manege , op de T, ga je rechts de Kruisbergstraat in die overgaat in de Moutsbornstraat . Die volg je tot op de betonweg. Hier ga je rechts en zo kom je terug aan de auto.

Sint-Quirinuskerk heeft een romaanse toren uit de 12de eeuw, een neoclassicistisch portaal uit de 18e eeuw en een laat-gotisch koor uit de 15e eeuw. Koor en apsis zijn met spitsbogen overwelfd. Het vroegere schip van de toen eenbeukige kerk had vier traveeën. Het werd, in neoclassicistische stijl, gebouwd in 1776-1777. Dit schip werd afgebroken, waarna twee zijbeuken werden bijgebouwd in 1950.