Vancouver City Center

Zoals elke stad heeft Vancouver verschillende wijken die naadloos in elkaar overgaan. Toch hebben ze elk hun eigen sfeer. 

West End is de hippe, moderne wijk met groene woonstraten. Het centrum van West End ligt nabij Davie Street, de homovriendelijke wijk met regenboogvlaggen en -voetpaden. Maar daar stopt het niet. Er zijn ook roze (!) bushokjes en dito vuilbakken, en uiteraard veel leuke restaurants en bars. 

Het is een veilige en rustige buurt waar het aangenaam vertoeven is. 

Richting centrum wordt het wat drukker, maar nergens wordt dit beklemmend. Groot-Vancouver heeft ‘amper’ 600.000 inwoners. Niet zoveel voor een wereldbekende stad en dat voel je in het straatbeeld. Nergens krijg je het beklemmende gevoel wat je in New York of Aziatische steden kan bekruipen. Zelfs de winkelstraat Robson Street is op deze zaterdagnamiddag aangenaam qua drukte en sfeer. Zo naderen we het financiële hart van de stad, gedomineerd door hoge kantoorgebouwen. 

Canada Place is wat het Opera House is voor Sydney. Geflankeerd met witte zeilen en zicht op het water, doet dit inderdaad wat denken aan zijn grotere broer in Australië. Dit gebouw huisvest nu een conventiecentrum en een simulatorattractie à la Soarin’. Het is tevens de aanleghaven van grote cruiseschepen. 

Canada Place is één van de restanten van de Expo die in 1986 werd georganiseerd in Vancouver. Ook de SkyTrain en Science Park zijn nog restanten van deze Expo. 

Vlakbij Canada Place vinden we nog een aangename wandelboulevard langs het water. Er staan informatiepanelen met sensationele verhalen uit de geschiedenis van Canada. Dit wandelpad eindigt bij Jack Poole Plaza waar we de toorts vinden van de Olympische Winterspelen van 2010. Het is een lelijk ding, maar bewijst wat een Expo of Olympische Spelen met een stad kunnen doen qua stadsvernieuwing. 

Gastown, genoemd naar ‘Gassy’ Jack Deighton, is het historisch district van de stad. ‘Gassy’ Jack wordt geëerd omdat hij de eerste succesvolle saloon in de stad opende in 1867. Hij wordt nu herdacht met een standbeeld op Maple Tree Square, zittend op een vat whisky. ‘Gassy’ Jack leerde zijn volk drinken. 

Gastown is nog steeds een gezellige plek om even te verpozen op een terras. Daarnaast wandelen we langs met-kasseien-geplaveide straten geflankeerd door oude bomen. Veel toeristen schuiven hier aan om te kijken naar de stoomklok uit 1977. Het ding speelt om het kwartier een schattig liedje, maar meer is er eigenlijk niet aan. 

Het is opvallend hoe de aangename sfeer van West-Vancouver omslaat in een eerder lugubere buurt eens je Oost-Vancouver nadert. Zo stoten we op een gebouw met opvallende neonletters. ‘Let’s heal the divide’, een project om de ongelijkheid in West- en Oost-Vancouver aan te kaarten. Voorlopig met weinig succes: het oostelijk deel van Vancouver gaat gebukt onder armoede en bijhorende problemen. 

Middenin deze getto ligt Chinatown. Het is, na New York en San Francisco, de grootste community Aziaten in Noord-Amerika. Een grote poort geeft toegang tot straten vol kleine restaurantjes en winkeltjes. 

We bezoeken er Dr. Sun Yat-Sen Classical Chinese Garden, eveneens een restant van de Expo ’86. We betalen $ 12. Hiervoor krijgen we een half-uur durende gegidste wandeling en onbeperkt thee drinken. De wandeling is informatief en het park is leuk om even te vertoeven. Het is echter enorm klein.